Honorata z Pawii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Święta
Honorata z Pawii
dziewica
Miejsce urodzenia Pawia
Data i miejsce śmierci 11 stycznia 500
Pawia
Czczona przez Kościół katolicki
Wspomnienie 11 stycznia

Honorata z Pawii, wł. Onorata di Pavia (ur. w Pawii, zm. 11 stycznia 500 tamże) – rodzona siostra św. Epifaniusza (+496), dziewica, święta Kościoła katolickiego.

O jej życiu wiadomo z Vita Epiphanii biografii jej brata, biskupa Pawii, napisanej przez św. Magnusa Felixa Ennodiusa (+521).

Była najmłodszą z czterech sióstr Epifaniusza o imionach: Specjoza (Speciosa), Luminoza (Luminosa) i Liberata. Wszystkie pobożne kobiety uznano później za święte dziewice. Według niektórych współczesnych badaczy tylko św. Honorata była siostrą św. Epifaniusza[1].

Honorata otrzymała staranne wykształcenie, a brat poświęcił ją służbie Bogu (virgo Deo dicata).
Podczas najazdu na miasto w 476 roku, przez Gotów, została branką Odoakra (+493). Epifaniusz doprowadził do uwolnienia jej i innych jeńców.

Życie Honoraty przepełnione było modlitwą i dobrymi uczynkami. Zmarła śmiercią naturalną w opinii świętości i została pochowana obok brata w kościele św. Wincentego w rodzinnym mieście.

Jej wspomnienie liturgiczne obchodzone jest w dzienną pamiątkę śmierci.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Santa Speciosa i Santa Luminosa (autor: Antonio Borrelli ) (wł.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]