Hybris

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy pojęcia w kulturze starożytnej Grecji. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.

Hybris (gr. ὕβρις) – pojęcie w kulturze starożytnej Grecji oznaczające dumę, pychę rodową lub majestat władcy, które uniemożliwiają prawidłowe rozpoznanie sytuacji, w której się znalazł. Pycha ta stanowi przekroczenie miary[1], którą bogowie wyznaczyli człowiekowi (zob. dike), stanowi więc wyzwanie wobec bogów i ściąga na człowieka ich karę. Pojęcie hybris znalazło wyraz zwłaszcza w tragedii greckiej, w której często jest głównym czynnikiem prowadzącym do katastrofy bohatera (np. Edypa, Agamemnona czy Klitajmestry)[2].

Starożytni utożsamiali również hybris ze zbytnim przywiązaniem do rozwoju techniki[potrzebny przypis].

Słowo hybris jest rodzaju żeńskiego i jest nieodmienne.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Filip Bardziński. Pojęcie hybris w kulturze i filozofii greckiej. „Ethics in Progress”. 7, s. 31-57, 2016. ISSN 2084-9257.