Iżorski-Fiat

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Iżorski-Fiat
Iżorski-Fiat
Dane podstawowe
Państwo Rosja Imperium Rosyjskie
Producent Zakłady Iżorskie
Typ pojazdu samochód pancerny
Trakcja kołowa (4x2)
Załoga 5 osób
Historia
Prototypy 1915
Dane techniczne
Silnik 4-cylindrowy silnik benzynowy o mocy 60,83 KM
Pancerz stalowy, do 7 mm
Długość 4,80 m
Szerokość 1,90 m
Wysokość 2,50 m
Masa 5,5 t
Osiągi
Prędkość 60km/h
Dane operacyjne
Uzbrojenie
2 x karabin maszynowy Maksim ob. 1905 lub ob. 1910 g. kalibru 7,62 mm

Iżorski-Fiat – rosyjski samochód pancerny skonstruowany w 1914 roku. Wzorowany na importowanych do Rosji samochodach pancernych firmy Austin. Wykorzystywał importowane podwozie firmy Fiat. Razem z oryginalnymi samochodami pancernymi Austin i ich odmianą Putiłow-Austin, pojazdy Iżorski-Fiat stanowiły podstawę uzbrojenia rosyjskich pododdziałów samochodów pancernych podczas I wojny światowej, a później były wykorzystywane podczas rewolucji październikowej i późniejszej wojny domowej toczących się na terenie ZSRR.

W latach 1925-1930 jeden pojazd o numerze rejestracyjnym "4433" znajdował się w 2 Szwadronie Samochodów Pancernych w Warszawie.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Steven J. Zaloga, James Grandsen: Soviet tanks of World War Two. London: Arms and Armour Press, Lionel Leventhal Limited, 1984. ISBN 0-85368-606-8.