Ichiel Lerer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ichiel Lerer
Data i miejsce urodzenia 1910
Mrozy lub Żelechów
Data i miejsce śmierci 1943
obóz zagłady w Treblince
Narodowość polska / żydowska
Dziedzina sztuki poezja
Ważne dzieła Mój dom

Ichiel Lerer (ur. 1910 w Mrozach (lub Żelechowie), zginął w obozie w Treblince w 1943) – polski poeta pochodzenia żydowskiego tworzący w jidysz.

Gdy rozpoczął naukę w chederze został nazwany talmudycznym geniuszem. Jego twórczość stała się znana dzięki Icchakowi Majerowi Weisenbergowi, który stał się jego mentorem i który nazywał go "Jidysz Tagore". Pierwsze wiersze Ichiela Lerera to "Tehilim" i "Psalmy", w 1932 ukazał się pierwszy zbiór wierszy zatytułowany "Milczenie i burza", który oceniono jako poważny i pełen "pobożnej, religijnej liryki" Za ukazujący przemiany religijne i społeczne w tradycyjnej rodzinie żydowskiej poemat „Mój dom” otrzymał nagrodę warszawskiego Pen Clubu. Należał do żydowskiej organizacji kulturalnej "Yikor" oraz współpracował z czasopismem "Hamadrikh". Po stworzeniu przez hitlerowców getta znalazł się na jego terenie, nadal pisał wiersze, pracował jako urzędnik oddziału ewidencji ludności lub jako pracownik pocztowy w biurze Judenratu. W 1943 z Umschlagplatzu został przetransportowany do Treblinki gdzie zginął.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Geoffrey Wigoder "Encyclopedic Dictionary of Judaica": Leon Amiel, 1974. s. 673.