Ifi Ude

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ifi Ude
Ilustracja
Ifi Ude na Przystanku Woodstock 2014
Imię i nazwisko Diana Ifeoma Ude
Pseudonim Ifi Ude
Data i miejsce urodzenia 15 lutego 1986
Enugu, Nigeria
Instrumenty gitara
Gatunki pop
Zawód piosenkarka, kompozytorka, autorka tekstów, producentka muzyczna, pisarka, prezenterka telewizyjna
Aktywność od 2005
Strona internetowa

Ifi Ude, właśc. Diana Ifeoma Ude (ur. 15 lutego 1986 w Enugu) – polsko-nigeryjska piosenkarka, kompozytorka i autorka tekstów, producentka muzyczna, pisarka i prezenterka telewizyjna, półfinalistka trzeciej edycji programu Must Be the Music. Tylko muzyka.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się w Enugu w Nigerii, jest córką Polki i Nigeryjczyka z ludu Ibo. Do Polski przyjechała w wieku trzech i pół roku, zamieszkała w domu swojej babci w Opolu. W 2005 zamieszkała w Warszawie, ukończyła kulturoznawstwo na Uniwersytecie Warszawskim.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Swój debiut sceniczny zaliczyła podczas jam session w opolskim radiu, występując spontanicznie z zespołem Funkygor. Występowała z zespołami opolskimi (Funkygor, Funkcjonalni), krakowskim (City), warszawskimi (Szekspir, Hormonogram, Long Long).

W 2012, wraz z artystami pochodzenia afrykańskiego mieszkającymi w Warszawie, wzięła udział w powstaniu trzech teledysków do nowo zaaranżowanych szlagierów warszawskich: „Nie masz cwaniaka nad warszawiaka”, „Warszawa da się lubić” i „Jak przygoda to tylko Warszawie”[1]. Wiosną tego samego roku wzięła udział w trzeciej edycji programu Polsatu Must Be the Music. Tylko muzyka, w którym doszła do półfinału[2].

W 2013 wydała debiutancki album studyjny, zatytułowany po prostu Ifi Ude[3]. Otrzymała nominację do nagrody Fryderyka 2014 w kategorii muzyki rozrywkowej, "Debiut Roku"[4]. W październiku 2013 wydała debiutancką książkę dla dzieci pt. Zebra (wyd. Poławiacze Pereł).

W lutym 2018 z utworem „Love Is Stronger” zakwalifikowała się do stawki finałowej krajowych eliminacji do 63. Konkursu Piosenki Eurowizji[5][6][7]. W finale selekcji, rozgrywanym 3 marca, zajęła czwarte miejsce. Wiosną tego samego roku wraz z Andrzejem Krzywym prowadziła program TVP1 Od Opola do Opola, przygotowywany przed 55. Krajowym Festiwalem Piosenki Polskiej w Opolu.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy studyjne[edytuj | edytuj kod]

Kompilacje[edytuj | edytuj kod]

Single[edytuj | edytuj kod]

  • 2013: „ArkTika”, „Miłościoszczelny”
  • 2012: „My Baby Gone”, „Fala”
  • 2018: „Love is Stronger” „Wielkomiejski smutek”

Twórczość literacka[edytuj | edytuj kod]

  • 2013: Zebra (wyd. Poławiacze Pereł)[10]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]