Przejdź do zawartości

Igor

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Igor – zaimportowane z Rosji[1] imię męskie pochodzenia skandynawskiego, wywodzące się z pierwotnego Ingwar (Ingvarr). Imię to jest złożone z członów: Ing-, prawdopodobnie pochodzącego od imienia jednego z bogów germańskich, oraz -war, pochodzącego najprawdopodobniej od staro-wysoko-niemieckiego słowa wartstróż, pasterz[2]. Imię to nosił wielki książę kijowski i czernihowski z XII wieku św. Igor, którego wspomina się 5 czerwca[3]. Na Rusi Kijowskiej stanowi ślad obecności wikińskiej. W Polsce odbierane jako typowo „wschodnie”[4].

Wśród imion nadawanych nowo narodzonym dzieciom, Igor w 2017 r. zajmował 17. miejsce w grupie imion męskich[5]. W całej populacji Polaków Igor zajmował w 2017 r. 75. miejsce (65 606 nadań)[6]. Ukraiński odpowiednik tego imienia to Ihor, a białoruski – Ihar. Liczba nadań imienia w Polsce wzrosła w XXI wieku. W styczniu 2025 r. w rejestrze PESEL wykazano 94 594 mężczyzn o imieniu Igor nadanym jako imię pierwsze[7].

Zdrobnienia: Igorek, Iguś[8][1]. Forma żeńska: Igora[9].

Igor imieniny obchodzi 5 czerwca, jako wspomnienie św. Igora. Spotyka się również niekiedy daty 1[8][1] i 5 października[1], niezwiązane z żadnym konkretnym świętym lub wydarzeniem.

Imię Igor w innych językach[9]

[edytuj | edytuj kod]

Mężczyźni noszący imię Igor

[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. a b c d Grzenia 2008 ↓, s. 155.
  2. Jan Grzenia, Słownik imion, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 2002, ISBN 83-01-13741-X, OCLC 830306364.
  3. Igor [online], Deon [dostęp 2024-10-17] (pol.).
  4. Adam Balcer. Na skrzyżowaniu światów. „Alehistoria”. 17/519, s. 4, 30 kwietnia 2022. Gazeta Wyborcza. (pol.). 
  5. Statystyka imion za 2017 rok - podsumowanie. gov.pl. [dostęp 2018-02-11].
  6. 100_najpopularniejszych_imion_bez_zgonow_18.01.2017_r. gov.pl. [dostęp 2018-02-11].
  7. Ministerstwo_Cyfryzacji, Otwarte Dane [online], dane.gov.pl [dostęp 2025-07-01], Igor - imię pierwsze.
  8. a b Bubak 1993 ↓, s. 143.
  9. a b Janowowa i in. 1991 ↓, s. 134.

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]