Ikalto

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Monastyr Ikalto
Monastyr Ikalto
Państwo  Gruzja
Miejscowość okolice Telawi
Obiekty sakralne
Cerkiew Sameba (Św. Trójcy)
Cerkiew Chwtaeba (Św. Ducha)
Cerkiew Kwelacminda
Założyciel klasztoru Zenon z Ikalto
Położenie na mapie Kachetii
Mapa lokalizacyjna Kachetii
Monastyr Ikalto
Monastyr Ikalto
Położenie na mapie Gruzji
Mapa lokalizacyjna Gruzji
Monastyr Ikalto
Monastyr Ikalto
Ziemia41°56′14″N 45°22′51″E/41,937338 45,380788
Wieża kościelna i dzwonnica cerkwi Świętego Ducha

Monastyr Ikalto – kompleks klasztorny założony w drugiej połowie VI w. przez Zenona – ucznia Symeona Stylity Młodszego – jednego z Trzynastu Ojców Syryjskich[1].

Kompleks położony jest niedaleko miasta Telawi w regionie Kachetia we wschodniej Gruzji. Ikalto było znane ze swojej szkoły filozofii, mieszkał tam i tworzył Arseniusz z Ikalto. Na terenie klasztoru zachowały się trzy cerkwie: Sameba, Chwtaeba i Kwelacminda oraz refektarz, winnica i budynek akademii.

Najwcześniejsza budowla to cerkiew Sameba (Św. Trójcy), znajduje się w północnej części kompleksu klasztornego. Główna cerkiew monastyru to Chwtaeba (Św. Ducha) zlokalizowana w pobliżu bramy klasztornej. Prawdopodobnie powstała na przełomie VIII i IX w. w miejscu gdzie został pochowany założyciel klasztoru – Zenon. W VIII-IX w. na wschód od refektarza powstała budowla wykorzystywana później na potrzeby akademii. Podobno studiował na niej Szota Rustaweli. Akademię zburzyli Persowie na początku XVII w.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ojcowie syryjscy nazywani gruzińskimi mnichami, żyli w klasztorach w Syrii, z powodu prześladowań chrześcijan zostali zmuszeni do opuszczenia swojego kraju – po dotarciu do Gruzji położyli podwaliny pod życie klasztorne.