Irina Turowa (lekkoatletka)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Irina Turowa-Boczkariowa
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy
Reprezentacja  ZSRR
Mistrzostwa Europy
Złoto
Berno 1954 bieg na 100 m
Złoto
Berno 1954 sztafeta 4 x 100 m
Srebro
Berno 1954 bieg na 200 m

Irina Turowa-Boczkariowa, ros. Ирина Робертовна Турова-Бочкарёва (ur. 14 maja 1935 w Leningradzie - zm. 8 lutego 2012[1]) – rosyjska lekkoatletka, specjalizująca się w biegach krótkodystansowych.

W połowie lat 50. XX wieku należała do czołówki europejskich sprinterek. W 1954 zdobyła trzy medale na mistrzostwach Europy w Bernie: dwa złote (w biegu na 100 metrów i w sztafecie 4 x 100 metrów) oraz srebrny (w biegu na 200 metrów). Była uczestniczką dwóch igrzysk olimpijskich: w 1952 w Helsinkach odpadła w ćwierćfinałowym biegu na 100 m, wystąpiła również w radzieckiej sztafecie 4 x 100 m (IV miejsce), natomiast w 1956 w Melbourne wystąpiła tylko w sztafecie 4 x 100 m, ponownie zajmując IV miejsce.

8 maja 1954 w Moskwie ustanowiła rekord ZSRR w biegu na 100 metrów – 11,6[2]. Siedmiokrotnie ustanawiała rekord kraju w sztafecie 4 x 100 metrów[3].

Także jej syn – Piotr Boczkariow uprawiał lekkoatletykę (skok o tyczce).

Rekordy życiowe[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Мордовцева (Турова, Бочкарева) Ирина Робертовна (1935-2012) (ros.). sport-necropol.narod.ru. [dostęp 27 kwietnia 2012].
  2. Janusz Waśko, Andrzej Socha: Athletics National Records Evolution 1912 – 2006. Zamość – Sandomierz: 2007, s. 192.
  3. Janusz Waśko, Andrzej Socha: Athletics National Records Evolution 1912 – 2006. Zamość – Sandomierz: 2007, s. 318.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]