Renate Stecher

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Renate Stecher (druga z prawej) w otoczeniu Ericha Honeckera

Renate Stecher (nazwisko panieńskie Meißner, ur. 12 maja 1950 w Süptitz k. Torgau) – wschodnioniemiecka lekkoatletka, wielokrotna medalistka olimpijska.

Była sprinterką. Karierą międzynarodową rozpoczęła w 1969 zdobywając niespodziewanie srebrny medal w biegu na 200 m i złoty w sztafecie 4 x 100 m podczas Mistrzostw Europy w Atenach. Na następnych mistrzostwach w Helsinkach (1971) zdobyła złote medale na 100 m i 200 m oraz srebrny w sztafecie 4 x 100 m.

Podczas Igrzysk Olimpijskich w Monachium (1972) została podwójną złotą medalistką na 100 m i 200 m oraz srebrną w sztafecie 4 x 100 m.

W 1974 na Mistrzostwach Europy w Rzymie została wicemistrzynią na 100 m i 200 m oraz mistrzynią w sztafecie. Złoty medal w sztafecie 4 x 100 m zdobyła także na Igrzyskach Olimpijskich w Montrealu (1976), gdzie była również druga na 100 m i trzecia na 200 m.

Cztery razy zdobywała złote medale halowych mistrzostw Europy (trzy razy na 60 m i raz na 50 m): w Wiedniu (1970), Sofii (1971), Grenoble (1972) (na 50 m) i Göteborgu (1974).

Wielokrotnie poprawiała rekordy świata. M.in. jako pierwsza kobieta przebiegła 100 m w czasie poniżej 11 sekund (przy pomiarze ręcznym). Jej rekord świata z 1972 na tym dystansie przy pomiarze elektronicznym wynosił 11,07 s.

W latach 90. ujawniono, że Stecher (podobnie jak wielu sportowców NRD) otrzymywała sterydy anaboliczne.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]