Iwan Omelianowicz-Pawlenko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Iwan Omelianowycz-Pawlenko
Іван Омельянович-Павленко
Ilustracja
generał-chorąży generał-chorąży
Data i miejsce urodzenia 31 sierpnia 1881
Baku, gubernia bakijska, Imperium Rosyjskie
Data i miejsce śmierci 8 września 1962
Chicago, Illinois, USA
Przebieg służby
Siły zbrojne Coat of Arms of Russian Empire.svg Armia Imperium Rosyjskiego
Coat of Arms of UNR-1.svg Armia Czynna Ukraińskiej Republiki Ludowej
Główne wojny i bitwy I wojna światowa, wojna sowiecko-ukraińska, wojna polsko-bolszewicka
Odznaczenia
Order Świętego Włodzimierza IV klasy (Imperium Rosyjskie) Broń Złota „Za Waleczność”

Iwan Omelianowicz-Pawlenko, ukr. Іван Омельянович-Павленко (ur. 31 sierpnia 1881 w Baku, zm. 8 września 1962 w Chicago) – ukraiński działacz wojskowy, generał-chorąży armii Ukraińskiej Republiki Ludowej.

Był pułkownikiem armii rosyjskiej i dowódcą 8 pułku huzarów, w armii URL był dowódcą serdiuckiego pułku łubieńskiego, następnie dowódcą obozu zapasowego w Charkowie. Odkomenderowany do Ukraińskiej Armii Halickiej, gdzie został dowódcą grupy „Nawarija” walczącej pod Lwowem w czasie wojny polsko-ukraińskiej. Po zawarciu sojuszu między Polską a Ukraińską Republiką Ludową dowódca Samodzielnej Dywizji Kawalerii Armii URL w wojnie polsko-bolszewickiej, zwycięzca w bitwie pod Sidorowem (25 lipca 1920). Inspektor kawalerii Armii URL. Od 1923 na emigracji w Pradze.

W czasie II wojny światowej podjął współpracę z Niemcami. W 1941 został dowódcą 109 Batalionu Schutzmannschaft.

Zmarł na emigracji, pochowany na cmentarzu w Bound Brooke.

Odznaczony Szablą Świętego Jerzego, Orderem Świętego Jerzego IV klasy,orderem św. Włodzimierza IV klasy z mieczami i wstęgą.

Młodszy brat generała Mychajła Omelianowicza-Pawlenki.

Bibliografia, literatura, linki[edytuj]

Symon Petlura (z lewej) dokonuje przeglądu oddziałów ukraińskich. Kijów, maj 1920. Na froncie oddziału gen. Iwan Omelianowicz-Pawlenko