Przejdź do zawartości

Iwan Panfiłow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Iwan Panfiłow
Иван Васильевич Панфилов
ilustracja
generał major generał major
Data i miejsce urodzenia

13 stycznia 1893
Pietrowsk, gubernia saratowska

Data i miejsce śmierci

18 listopada 1941
Gusieniewo, rejon wołokołamski

Przebieg służby
Lata służby

1915–1941

Siły zbrojne

Armia Imperium Rosyjskiego
Armia Czerwona

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa,
II wojna światowa

Odznaczenia
Order Lenina Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru

Iwan Wasiljewicz Panfiłow (ros. Иван Васильевич Панфилов; ur. 1 stycznia?/13 stycznia 1893 w Pietrowsku w guberni saratowskiej, zm. 18 listopada 1941 w Gusieniewie pod Moskwą) – radziecki wojskowy, generał major gwardii.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1915 r. został powołany do armii rosyjskiej i walczył podczas I wojny światowej z Niemcami na froncie południowo-zachodnim, dosłużywszy się stopnia feldfebla. W 1918 r. wstąpił ochotniczo do Armii Czerwonej, a w 1920 r. do WKP(b). Walczył w wojnie domowej w Rosji oraz wojnie polsko-radzieckiej w składzie 1 Saratowskiego Pułku Piechoty 25 Dywizji Strzeleckiej (Czapajewa). Po wojnie ukończył szkołę piechoty, walczył następnie w środkowej Azji z basmaczami.

Od 1938 r. był komisarzem wojskowym Kirgiskiej SRR, w 1940 r. awansował na stopień generała majora. Po ataku Niemiec na ZSRR uczestniczył w formowaniu 316 Dywizji Strzeleckiej, która pod jego dowództwem w październiku i listopadzie 1941 uczestniczyła w bitwie pod Moskwą, broniąc podejść do Moskwy na kierunku Wołokołamska. Panfiłow zginął w walce 18 listopada 1941 r. w okolicach wsi Gusieniewo w rejonie wołokołamskim obwodu moskiewskiego. Cztery godziny po śmierci generała jego dywizja została w uznaniu zasług bojowych przemianowana na 8 Gwardyjską Dywizję Strzelecką.

Pośmiertnie został mu nadany 12 kwietnia 1942 r. tytuł Bohatera Związku Radzieckiego i Order Lenina[1]. Był ponadto odznaczony dwukrotnie Orderem Czerwonego Sztandaru (1921, 1929). Po śmierci jego nazwiskiem nazwano m.in. miasto Żarkent, liczne zakłady i kołchozy oraz 8 Zmotoryzowaną Dywizję Strzelecką; jego żołnierzy nazywano „panfiłowcami”.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Указ Президиума Верховного Совета СССР «О присвоении звания Героя Советского Союза начальствующему и рядовому составу Красной Армии» от 12 апреля 1942 года // Ведомости Верховного Совета Союза Советских Социалистических Республик : газета. — 1942. — 24 апреля (№ 13 (172)). — С. 1.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]