Józef Mroszczak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Józef Mroszczak (ur. 11 maja 1910 w Nowym Targu, zm. 19 września 1975 w Warszawie) – polski twórca plakatów, uznawany obok Henryka Tomaszewskiego za twórcę polskiej szkoły plakatu[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Grafik i twórca plakatu, przedstawiciel tzw. polskiej szkoły plakatu, twórca opracowań graficznych książek i czasopism, architekt wnętrz wystawowych, pedagog. W latach 1930–1934 studiował w Państwowej Szkole Sztuk Zdobniczych i Przemysłu Artystycznego w Krakowie, a w latach 1934–1937 w Kunstgewerbeschule w Wiedniu. Dyplom otrzymał na ASP w Warszawie. W 1937 współorganizował Wolną Szkołę Malarstwa i Rysunku w Katowicach. W latach okupacji hitlerowskiej przebywał w Nowym Targu, gdzie uczył rysunku i reklamy w miejscowej Szkole Handlowej.

W 1952 prowadził Katedrę Grafiki Użytkowej na ASP. W 1956 otrzymał tytuł profesora zwyczajnego. Był przewodniczącym na Polskę Alliance Graphique International i wiceprezesem International Council of Graphic Desing Associacion.

Inicjator i współorganizator pierwszego na świecie Muzeum Plakatu w Wilanowie. Pomysłodawca i twórca Międzynarodowego Biennale Plakatu w Warszawie. Współzałożyciel pisma „Projekt”. Członek Rady Wzornictwa przy Urzędzie Rady Ministrów, Wyższego Szkolnictwa Artystycznego w Ministerstwie Kultury i Sztuki oraz Rady Kultury. Autor publikacji ,,Polska Sztuka Plakatu" z 1963 roku.

Odznaczenia i nagrody[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Praca zbiorowa 2002 ↓, s. 501.
  2. M.P. z 1952 r. nr 70, poz. 1078, pkt 81.
  3. Dziennik Polski, rok XXIV, nr 172 (7599), s. 6.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]