Język biatah
Wygląd
| Obszar | |||
|---|---|---|---|
| Liczba mówiących |
72 tys. (2000)[1] | ||
| Pismo/alfabet | |||
| Klasyfikacja genetyczna | |||
| |||
| Status oficjalny | |||
| Ethnologue | 6b zagrożony↗ | ||
| Kody języka | |||
| ISO 639-3 | bth | ||
| IETF | bth | ||
| Glottolog | biat1246 | ||
| Ethnologue | bth | ||
| BPS | 0478 4 | ||
| WALS | bit | ||
| W Wikipedii | |||
| |||
| Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu. | |||
Język biatah – język austronezyjski używany przede wszystkim w stanie Sarawak w Malezji. Należy do grupy języków bidayuh[1][2].
Według danych z 2000 roku posługuje się nim blisko 64 tys. osób w Malezji. Dodatkowo ma ponad 8 tys. użytkowników w sąsiedniej Indonezji, lecz może chodzić o odrębny język. Dzieli się na kilka dialektów: siburan, stang (bisitaang, sitaang), tibia[1].
Jest zapisywany alfabetem łacińskim[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d David M. Eberhard, Gary F. Simons, Charles D. Fennig (red.), Bidayuh, Biatah, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 22, Dallas: SIL International, 2019 [dostęp 2021-08-20] [zarchiwizowane z adresu 2019-06-05] (ang.).
- ↑ Noriah Mohamed, Hamidah Abdul Wahab. Tingkat kekerabatan bahasa Bidayuh di Sarawak. „Jurnal Bahasa”. 4 (3), s. 452–483, 2004. [dostęp 2021-08-20]. (malajski).