Język galatyjski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Język galatyjski
Obszar Galatia (na terenie dzisiejszej Turcji)
Liczba mówiących język wymarły
Klasyfikacja genetyczna
Kody języka
Kod ISO 639-1, ISO 639-1
Kod ISO 639-3 xga
IETF xga
Glottolog gala1252
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Język galatyjski (galacki) – wymarły język z grupy celtyckiej. Posługiwali się nim Galatowie, którzy na obszarze Azji Mniejszej (dzisiejsza Turcja) stworzyli własne państwo. Język galatyjski był używany w okresie od III stulecia p.n.e. do IV wieku n.e.

Zachowały się jedynie nieliczne źródła tego języka, razem ok. 120 słów, w większości imion kończących się na -riks (jak w innych językach celtyckich: galijskie -rix/-reix, staroirlandzkie -ri, a także w italskich: łacińskie -rex) – czyli „król”, a także z końcówką -marus („wielki”).

Język galatyjski należy do podgrupy kontynentalnej i reprezentuje język o charakterze p-celtyckim. Najbliżej spokrewniony był z językiem galijskim.