Jafet

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jafet
Ilustracja
XVI-wieczne przedstawienie Jafeta
Występowanie Księga Rodzaju
Rodzina
Ojciec Noe
Rodzeństwo Sem, Cham
Dzieci Gomer, Magog, Madaj, Jawan, Tubal, Meszek, Tiras
Hipotetyczne przypisanie potomków Jafeta do lokalizacji geograficznych (kolor czerwony)

Jafet (hebr. יֶפֶת/יָפֶת) – według biblijnej Księgi Rodzaju jeden z trzech synów Noego, brat Sema i Chama, symboliczny przodek Indoeuropejczyków[1] lub szerzej, ludów Północy[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Słownik biblijny, Księgarnia Świętego Jacka, Katowice 1988
  2. z punktu widzenia Semitów. W:Opowieści biblijne, Zenon Kosidowski, Iskry, Warszawa 1983, ​ISBN 83-207-0631-9