Sem (postać biblijna)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sem
Ilustracja
Portret Sema w Promptuarii Iconum Insigniorum
Występowanie Księga Rodzaju
Rodzina
Ojciec Noe
Rodzeństwo Jafet, Cham
Dzieci Elam, Assur, Arfachsad, Lud i Aram

Sem (hebr. שֵׁם Šem; arab. سام Sām) – według Biblii jeden z trzech synów Noego, brat Jafeta i Chama, symboliczny przodek ludów Bliskiego Wschodu, ojciec Elama, Assura, Arfachsada, Luda i Arama. Według Biblii żył 600 lat.

Postać ta występuje w rozdziałach VI-XI Księgi Rodzaju.

Od imienia Sema ludy wywodzące się z terenu obecnych Syrii, Izraela, Libanu, Jordanii i państw Półwyspu Arabskiego, określa się mianem Semitów. Współcześnie nazwa ta ma zastosowanie zwłaszcza do Żydów, stąd negatywny stosunek do nich określany jest mianem antysemityzmu.