Jakub Fankidejski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Jakub Fankidejski (ur. 23 maja 1844 w Wielbrandowie koło Starogardu Gdańskiego, zm. 6 czerwca 1883 w Pelplinie) - ksiądz, historyk regionalny.

Uczeń gimnazjum w Chełmnie. Studiował teologię na uniwersytetach w Fryburgu Badeńskim i Monasterze. Dalsze studia odbywał w Seminarium Duchownym w Pelplinie. Święcenia kapłańskie otrzymał w 1870 i został mianowany wikariuszem katedralnym i nauczycielem Collegium Marianum w Pelplinie.

Korzystając z bogatego archiwum diecezjalnego opracował i wydał drukiem wiele prac poświęconych diecezji w Chełmnie, m.in: "Utracone kościoły i kaplice w dzisiejszej dyecezyji chełmińskiej" (1880, "Obrazy cudowne i miejsca w dzisiejszej dyecezyji chełmińskiej" (1880), "O publicznej pokucie w polskiem Pomorzu i na ziemi chełmińskiej" (1880-1881), "Klasztory żeńskie w dyecezyi chełmińskiej" (1883). Najważniejszym dziełem było dostarczenie źródeł i opracowanie dziejów miast i wsi Pomorza Gdańskiego do "Słownika geograficznego Królestwa Polskiego" (zdążył opracować dane do litery L).

Zmarł na gruźlicę w wieku 39 lat i pochowany został na cmentarzu parafialnym w Pelplinie.

Bibliografia[edytuj]

  • "Zasłużeni ludzie Pomorza Nadwiślańskiego z okresu zaboru pruskiego. Szkice biograficzne", Gdańskie Towarzystwo Naukowe, Gdańsk, 1979

Linki zewnętrzne[edytuj]