Jan Czykwin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jan Czykwin (ur. 18 maja 1940 w Dubiczach Cerkiewnych) – białoruski poeta, historyk literatury, tłumacz.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Debiutował na łamach pisma „Niwa” w 1957. W 1964 ukończył rusycystykę na Uniwersytecie Warszawskim. Od 1969 pracował w filii UW w Białymstoku, od 1985 do 1997 na Uniwersytecie Warszawskim, a od 1998 jest pracownikiem Uniwersytetu w Białymstoku. W 1989 został prezesem Białoruskiego Stowarzyszenia Literackiego „Białowieża”.

W 2008 został odznaczony Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[1].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • „Idu” (1969)
  • „Swiataja studnia” (1970)
  • „Niespakoj” (1977)
  • „Na progu świata” (1983)
  • „Splot słoneczny (1988)
  • „Swietły mih” (1989)
  • „Kruhawaja czara” (1992)
  • „Swiet pierwszy i aposzni” (1997)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Polscy pisarze współcześni. Informator 1944-1970, opracował Lesław M. Bartelski, Warszawa 1972.
  • Ян Чыквін (w:) Беларускія пісьменнікі Польшчы, Мінск 2000, s. 399, ​ISBN 985-6318-80-7​.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]