Jan Dembowski (biskup kujawsko-pomorski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Dembowski
Herb duchownego
Data urodzenia

2 stycznia 1701

Data śmierci

1790

Biskup pomocniczy kujawsko-pomorski
Okres sprawowania

1759–1788

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Nominacja biskupia

24 września 1759

Sakra biskupia

2 lutego 1760

Sukcesja apostolska
Data konsekracji

2 lutego 1760

Konsekrator

Antoni Sebastian Dembowski

Współkonsekratorzy

Antoni Kazimierz Ostrowski
Marcin Załuski

Jan Dembowski herbu Jelita[1] (ur. 2 stycznia 1701[2], zm. 1790), polski duchowny katolicki, biskup pomocniczy kujawsko-pomorski.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jan Dembowski był synem Floriana Dembowskiego, sędziego Ziemi Płockiej. Jego starsi bracia Antoni Sebastian i Mikołaj także zostali biskupami; Jan Dembowski wybrał karierę duchowną w dojrzałym wieku, wcześniej służył jako oficer w regimencie królowej. W 1744 otrzymał godność kanonika pułtuskiego, następnie został kustoszem kapituły płockiej oraz kanonikiem i oficjałem włocławskim. We wrześniu 1759 został mianowany biskupem pomocniczym diecezji kujawsko-pomorskiej, ze stolicą tytularną Lambaesis; przyjął sakrę biskupią 2 lutego 1760. Ordynariuszem kujawsko-pomorskim był w tym czasie jego brat Antoni (zm. 1763), później Antoni Kazimierz Ostrowski i Józef Ignacy Rybiński. W podeszłym wieku Dembowski zrezygnował z urzędu biskupiego (w lipcu 1788).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Herbarz polski, t. IV, Warszawa 1901, s. 237-248.
  2. Catholic-hierarchy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Piotr Nitecki, Biskupi Kościoła w Polsce w latach 965 - 1999, Henryk Gulbinowicz, Warszawa: „Pax”, 2000, ISBN 83-211-1311-7, OCLC 189782455.