Jan Jeziorański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Józef Bartłomiej Jeziorański
Ilustracja
Jan Jeziorański, carte de visite, Zakład Fotograficzny Symonds & Co. w Portsmouth
Herb rodowy
Jeziora
Data i miejsce urodzenia

24 sierpnia 1835
Lublin, Królestwo Polskie

Data i miejsce śmierci

5 sierpnia 1864
Warszawa, Królestwo Polskie

Ród

Jeziorańscy herbu Jeziora

Rodzice

Jan Maciej
Wanda z Dolańskich herbu Korab

Małżeństwo

Wanda z Gołębiowskich

Dzieci

Bronisława Maria Magdalena,
Janina Franciszka, Zofia Katarzyna

Wojny i bitwy

Powstanie styczniowe

Jan Józef Bartłomiej Jeziorański herbu Jeziora (ur. 24 sierpnia 1835 w Lublinie, zm. 5 sierpnia 1864 w Warszawie) – członek władz powstania styczniowego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w polskiej rodzinie szlacheckiej pochodzenia żydowskiego[1], Jeziorańskich herbu Jeziora, jako syn Jana Macieja i Wandy z Dolańskich herbu Korab. Jego bratem stryjecznym był generał Antoni Jeziorański.

Pracował jako rewizor dochodów tabacznych w Warszawie. Był członkiem Organizacji Miejskiej Warszawy[2], w marcu 1864 został dyrektorem Wydziału Komunikacji w Rządzie Narodowym[1], stanowisko to objął po aresztowanym 6 marca Romanie Żulińskim. Aresztowany na początku kwietnia 1864, podczas przesłuchań zachował się godnie, nie podjął współpracy ze śledczymi, zdecydowanie odmówił obciążenia zeznaniami współtowarzyszy. Przyznał się jednak do winy, przyrzekał poprawę i prosił o łaskę[3]. Skazany na śmierć, został 5 sierpnia 1864 wraz z Romualdem Trauguttem, Józefem Toczyskim, Romanem Żulińskim i Rafałem Krajewskim powieszony na stokach Cytadeli Warszawskiej, jako ostatni ze skazanych[4].

Wylegitymowany ze szlachectwa przed Heroldią Królestwa Polskiego ok. 1855 z herbem Jeziora. Z małżeństwa z Wandą z Gołębiowskich pozostawił córki:

  • Bronisławę Marię Magdalenę (22.07.1863 – 1941), zamężną za Stanisławem Romeyko-Hurko.
  • Janinę Franciszkę (3.12.1864 – ?), z męża Nipanicz.
  • Zofię Katarzynę (26.04.1862 – ?).

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Mateusz Mieses, Z rodu żydowskiego, zasłużone rodziny polskie krwi niegdyś żydowskiej, Warszawa 1991, s. 116.
  2. Stefan Król, Cytadela Warszawska, Książka i Wiedza, Warszawa 1978, s. 144.
  3. Stefan Kieniewicz, Powstanie styczniowe, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2009, s. 735.
  4. Tamże, s. 737.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bender Ryszard, Jeziorański Jan Józef Bartłomiej, [w:] Encyklopedia „Białych Plam”, t. 9, Polskie Wydawnictwo Encyklopedyczne, Radom 2002, s. 11. ISBN 83-88822-36-5.
  • Jarzębowski, Józef, Jan Jeziorański: zapomniany bohater 1863 roku. Londyn: Veritas, 1974
  • Szlachta wylegitymowana w Królestwie Polskim w latach 1836–1861, oprac. E. Sęczys Warszawa 2000, s. 261.
  • Uruski Seweryn, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, t. VI, Warszawa 1909, s. 85.
  • Akta metrykalne z parafii Św. Krzyża w Warszawie