Jan Jeziorański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jan Józef Bartłomiej Jeziorański
Jan Jeziorański.PNG
POL COA Jeziora.svg
Jeziora
Data urodzenia 1810
Miejsce urodzenia Lublin
Data śmierci 1864
Miejsce śmierci Warszawa
Ród Jeziorańscy herbu Jeziora
Rodzice Jan Maciej
Wanda z Dolańskich herbu Korab
Małżeństwo Wanda z Gołębiowskich
Dzieci Bronisława Maria Magdalena,
Janina Franciszka, Zofia Katarzyna
Wojny i bitwy Powstanie styczniowe

Jan Józef Bartłomiej Jeziorański herbu Jeziora (ur. 24 sierpnia 1835 w Lublinie, zm. w 1864 w Warszawie), członek władz powstania styczniowego.

Urodził się w polskiej rodzinie szlacheckiej pochodzenia żydowskiego [1], Jeziorańskich herbu Jeziora, jako syn Jana Macieja i Wandy z Dolańskich herbu Korab. Jego bratem stryjecznym był generał Antoni Jeziorański.

Pracował jako rewizor dochodów tabacznych w Warszawie. Był członkiem Organizacji Miejskiej Warszawy[2], w marcu 1864 został dyrektorem Wydziału Komunikacji w Rządzie Narodowym[1], stanowisko to objął po aresztowanym 6 marca Romanie Żulińskim. Aresztowany na początku kwietnia 1864, podczas przesłuchań zachował się godnie, nie podjął współpracy ze śledczymi, zdecydowanie odmówił obciążenia zeznaniami współtowarzyszy. Przyznał się jednak do winy, przyrzekał poprawę i prosił o łaskę[3]. Skazany na śmierć, został 5 sierpnia 1864 wraz z Romualdem Trauguttem, Józefem Toczyskim, Romanem Żulińskim i Rafałem Krajewskim powieszony na stokach Cytadeli Warszawskiej, jako ostatni ze skazanych[4].

Wylegitymowany ze szlachectwa przed Heroldią Królestwa Polskiego ok. 1855 z herbem Jeziora. Z małżeństwa z Wandą z Gołębiowskich pozostawił córki:

  • Bronisławę Marię Magdalenę (22.07.1863 – 1941), zamężną za Stanisławem Romeyko-Hurko.
  • Janinę Franciszkę (3.12.1864 – ?), z męża Nipanicz.
  • Zofię Katarzynę (26.04.1862 – ?).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Mateusz Mieses, Z rodu żydowskiego, zasłużone rodziny polskie krwi niegdyś żydowskiej, Warszawa 1991, s.116
  2. Stefan Król, Cytadela Warszawska, Książka i Wiedza, Warszawa 1978, s. 144.
  3. Stefan Kieniewicz, Powstanie styczniowe, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2009, str.735
  4. Tamże, str. 737

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bender Ryszard, Jeziorański Jan Józef Bartłomiej, [w:] Encyklopedia "Białych Plam", t. 9, Polskie Wydawnictwo Encyklopedyczne, Radom 2002, s. 11. ​ISBN 83-88822-36-5
  • Jarzębowski Jan, Jan Jeziorański, zapomniany bohater 1863 roku, Londyn 1974.
  • Szlachta wylegitymowana w Królestwie Polskim w latach 1836-1861, oprac. E. Sęczys Warszawa 2000, s. 261.
  • Uruski Seweryn, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, t. VI, Warszawa 1909, s. 85.
  • Akta metrykalne z parafii Św. Krzyża w Warszawie