Janusz Domagalik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Janusz Domagalik
Data i miejsce urodzenia 5 lipca 1931
Czeladź
Data i miejsce śmierci 27 grudnia 2007
Warszawa
Narodowość polska
Język polski
Alma Mater Wyższa Szkoła Pedagogiczna
Dziedzina sztuki literatura dla dzieci i młodzieży
Odznaczenia
Order Uśmiechu

Janusz Domagalik (ur. 5 lipca 1931 w Czeladzi, zm. 27 grudnia 2007 w Warszawie) – polski prozaik, dziennikarz, autor słuchowisk radiowych i widowisk telewizyjnych.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył studia na kierunku filologia polska w Wyższej Szkole Pedagogicznej. Debiutował w 1950 roku jako dziennikarz. W latach 1956–1968 był naczelnym redaktorem "Świata Młodych", od 1968 roku kierownik Naczelnej Redakcji Programów dla Dzieci w Polskim Radiu.

Jako pisarz debiutował opowiadaniem Męska sprawa.

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • 1963 Męska sprawa (opowiadanie; debiut)
  • 1964 Pieska moja niebieska (opowiadanie)
  • 1966 Koniec wakacji (1974 zekranizowana; lektura do klasy 8 szkoły podstawowej w okresie PRL)
  • 1967 Księżniczka i chłopcy (nowele)
  • 1968 Pięć przygód detektywa Konopki
  • 1970 Idąc do siebie (opowiadanie)
  • 1971 Marek (opowiadanie)
  • 1972 Skarb szeryfa (opowiadanie)
  • 1974 Irmina (opowiadanie; ciąg dalszy Marka)
  • 1976-1977 cykl Banda Rudego (1988 zekranizowany jako Banda Rudego Pająka): Taki sobie Pająk (1976), Frontowa historia (1976), Gdzie jest sztandar? (1976), Wielka akcja (1977),
  • 1977 Zielone kasztany (połączenie Marka i Irminy)
  • 1983 Jak mała Agata szła na koniec świata