Jarogniew Wojciechowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Błogosławiony
Jarogniew
męczennik
Data i miejsce urodzenia 5 listopada 1922
Poznań
Data i miejsce śmierci 24 sierpnia 1942
Drezno
Czczony przez Kościół katolicki
Beatyfikacja 13 czerwca 1999
Warszawa
przez Jana Pawła II
Wspomnienie 24 sierpnia

Jarogniew Wojciechowski (ur. 5 listopada 1922 w Poznaniu, zm. 24 sierpnia 1942 w Dreźnie) – polski męczennik II wojny światowej, błogosławiony Kościoła rzymskokatolickiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wychowanek Salezjańskiego Oratorium w Poznaniu. Był ministrantem, należał do organizacji "Wojsko Ochotnicze Ziem Zachodnich". Aresztowany przez gestapo 23 września 1940 roku, razem z Edwardem Kaźmierskim, Czesławem Jóźwiakiem, Edwardem Klinikiem i Franciszkiem Kęsym trafił do więzienia gestapo w Domu Żołnierza, następnie do niemieckiego obozu w Forcie VII i więzienia przy ulicy Młyńskiej. 16 listopada 1940 przewieziony został do Wronek, a na koniec trafił do więzienia w Berlinie (23 kwietnia 1941). Z wyrokiem śmierci wydanym 1 sierpnia 1942 oczekiwał egzekucji w Dreźnie.

W liście pożegnalnym napisał:

Quote-alpha.png
Uczucia w każdej chwili Twego życia powierzaj tylko Jezusowi i Maryi, bo w nich znajdziesz ukojenie. Ludzi nie przeceniaj zbyt w dobrym ani w złym.[1]

Beatyfikował go papież Jan Paweł II w gronie 108 polskich męczenników 13 czerwca 1999.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Marian Orłoń, Wierni do końca, Łódź Wydawnictwo Salezjańskie: nakł. Salezjańskiej Inspektorii św. Stanisława Kostki, 1984

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]