Jeżogłówka najmniejsza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jeżogłówka najmniejsza
Ilustracja
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd wiechlinowce
Rodzina pałkowate
Rodzaj jeżogłówka
Gatunek jeżogłówka najmniejsza
Nazwa systematyczna
Sparganium natans L.
Sp. Pl. 971 1753[2]
Synonimy
  • Platanaria natans (L.) Gray
  • Sparganium amplexicaulium D.Yu
  • Sparganium axilare Raf.
  • Sparganium flaccidum Meinsh.
  • Sparganium gramineum Wallr.
  • Sparganium minimum Wallr.
  • Sparganium minimum (L.) Fr.
  • Sparganium minimum var. flaccidum (Meinsh.) Graebn.
  • Sparganium minimum var. perpusillum (Meinsh.) Graebn.
  • Sparganium minimum var. strictum Larss.
  • Sparganium natans var. minimum L.
  • Sparganium perpusillum Meinsh.
  • Sparganium ratis Meinsh.
  • Sparganium rostratum Larss.
  • Sparganium septentrionale Meinsh.
  • Sparganium tenuicaule D.Yu & L.H.Liu[2]

Jeżogłówka najmniejsza[3] (Sparganium natans L.) – gatunek rośliny z rodziny jeżogłówkowatych (Sparganiaceae) (według systemu Reveala) lub pałkowatych (Typhaceae) według Angiosperm Phylogeny Website.

Rozmieszczenie geograficzne[edytuj]

Gatunek o zasięgu wokółbiegunowym. W Europie jego zwarty zasieg obejmuje Europę Pónocną i Środkową, wraz z Półwyspem Skandynawskim i Islandią. Rośnie także na rozproszonych stanowiskach w Hiszpanii i południowo-wschodniej Europie, w Azji Zachodniej, na Kamczatce, na rozproszonych stanowiskach w Ameryce Północnej. W Polsce występuje w rozproszeniu na całym niżu, znane są także 4 stanowiska w Sudetach i kilka w Kotlinie Nowotarskiej. Tu występuje w dołach potorfowych na Puściznie Rękowiańskiej oraz w potokach, np. w potoku Uboczańska[4].

Morfologia[edytuj]

Pokrój
Roślina wodna, trwała. Formy pływające o łodydze do 1 m długości, lądowe 15-30 cm wysokości[5].
Łodyga
Nierozgałęziona, wyprostowana[5].
Liście
Z obu stron płaskie, 0,4-0,5 cm szerokości, krótsze od pędów, delikatne, cienkie (łodygowe grubsze), bez wyraźnego nerwu środkowego[5].
Kwiaty
Tylko 1 główka o kwiatach pręcikowych, rzadziej dwie na szczycie pędu, poniżej 2-3 słupkowe wyrastające z kątów górnych liści. Kwitnie od lipca do sierpnia[5].
Owoc
Pestkowiec, jajowaty, długości 0,4-0,5 cm, z dość długim dziobkiem[5].
Morfologia
Pokrój
Pęd
Siedlisko

Biologia i ekologia[edytuj]

Bylina, hydrofit i helofit. Kwitnie od lipca do sierpnia. Zasiedla zazwyczaj wody płytkie, np., doły potorfowe i rowy na torfowiskach niskich i przejściowych. Nie odgrywa większej roli w zarastaniu zbiorników wodnych[6]. Liczba chromosomów 2n = 30[4].

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2013-11-14].
  2. a b The Plant List. [dostęp 2017-03-25].
  3. Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa, Adam Zając, Maria Zając: Flowering plants and pteridophytes of Poland : a checklist. Krytyczna lista roślin naczyniowych Polski. Instytut Botaniki PAN im. Władysława Szafera w Krakowie, 2002. ISBN 83-85444-83-1.
  4. a b Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa: Czerwona księga Karpat Polskich. Kraków: Instytut Botaniki PAN, 2008. ISBN 978-83-89648-71-6.
  5. a b c d e Bolesław Broda, Jakub Mowszowicz: Przewodnik do oznaczania roślin leczniczych, trujących i użytkowych. Warszawa: Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, 1973.
  6. Zbigniew Podbielkowski, Henryk Tomaszewicz: Zarys hydrobotaniki. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 1979. ISBN 83-01-00566-1.