Jefim Zybin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jefim Siergiejewicz Zybin, ros. Ефим Сергеевич Зыбин (ur. 25 grudnia 1894 r. we wsi Wasiliewka w rejonie Woroneża w Rosji, zm. 25 sierpnia 1946 w ZSRR) – generał major Armii Czerwonej, członek Rosyjskiej Robotniczej Partii Ludowej podczas II wojny światowej

Brał udział w I wojnie światowej. 1 grudnia 1918 r. wstąpił do armii bolszewickiej. W 1919 r. ukończył wojskową szkołę kawaleryjską w Orle. W 1921 r. jako dowódca plutonu uczestniczył w rejonie Tambowa w zwalczaniu powstania tambowskiego. Następnie służył w różnych szkołach wojskowych jako dowódca szkoleniowych pododdziałów. W 1931 r. ukończył wojskową szkołę kawaleryjską w Nowoczerkasku, zaś w 1933 r. – ogólną szkołę kawaleryjską w Moskwie. Następnie przez 4 lata pełnił funkcję jej komendanta, po czym przeszedł do służby w Ludowym Komisariacie Obrony jako szef Oddziału do Spraw Remontu [1]. 8 sierpnia 1936 r. awansował do stopnia pułkownika. Kolejne funkcje to dowódca jednego z pułków kawalerii i zastępca dowódcy 26 Dywizji Kawalerii. W latach 1937-1938 był aresztowany i uwięziony przez NKWD. Od czerwca 1939 r. dowodził 36 Dywizją Kawalerii w Białoruskim Okręgu Wojskowym. 1 listopada tego roku awansował na kombryga, zaś 4 czerwca 1940 r. na generała majora.

18 lipca 1941 r. dostał się do niewoli niemieckiej, po czym został osadzony w obozie jenieckim w Borysowie. Pod koniec 1941 r. trafił do obozu w Hammelburgu w Bawarii, a następnie do obozów w Norymberdze i Weißenburg in Bayern. Podjął kolaborację z Niemcami. Wstąpił do Rosyjskiej Robotniczej Partii Ludowej. Prowadził agitację antysowiecką i werbunek do kolaboracyjnych oddziałów wojskowych. Przedstawił Niemcom pomysł sformowania z jeńców batalionu ochronnego i zaproponował siebie na jego dowódcę. 4 maja 1945 r. został oswobodzony przez Amerykanów i skierowany do sowieckiej misji repatriacyjnej w Paryżu, skąd przewieziono go do Moskwy. Został aresztowany i uwięziony przez NKWD. Po procesie rozstrzelano go 25 sierpnia 1946 r.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Komórka organizacyjna zajmująca się zaopatrywaniem RKKA w młode konie (remonty).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]