Jerónimo Zurita y Castro

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jerónimo Zurita y Castro
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 1512
Saragossa, Hiszpania
Data śmierci 1580
Zawód historyk, kronikarz
Narodowość hiszpańska
Anales de la Corona de Aragón
Jerónimo Zurita, płaskorzeźba

Jerónimo Zurita y Castro (ur. 4 grudnia 1512 w Saragossie, zm. 3 listopada 1580 tamże)[1] – hiszpański XVI-wieczny historyk i kronikarz pochodzący z Aragonii[2][3][4].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Saragossie, w Aragonii[5][6]. Jego ojcem był Miguel de Zurita, lekarz Karola V Habsburga[3]. Studiował w Alcalá de Henares języki klasyczne i retorykę[7][3]. Jego nauczycielem był hellenista Hernán Núñez de Toledo y Guzmán[6].

Pod wpływem swojego ojca, w wieku 21 lat, podjął pracę jako urzędnik magistratu w Barbastro[6]. W 1537 roku ożenił się z Juaną Garcia de Oliván, córką Juana Garcii, sekretarza inkwizytora generalnego i arcybiskupa Toledo Jana Tavery. W tym samym roku został asystentem swojego teścia. W 1548 Zurita został mianowany oficjalnym kronikarzem Królestwa Aragonii[5]. W tym samym roku rozpoczął gromadzenie wszelkich informacji związanych z historią królestwa. Posiadając glejt królewski, miał dostęp do wszystkich archiwów i bibliotek Korony. Podróżował po Hiszpanii, Italii i Niderlandach, gdzie zbierał liczne rękopisy i druki[7].

Dzieło[edytuj | edytuj kod]

Wynik swojej trzydziestoletniej pracy opublikował w dziele Roczniki Korony Aragonii (Anales de la Corona de Aragón, 1562–1580)[2][4]. Przedstawił w niej w chronologicznej ciągłości historię Aragonii, od okresu islamskiego (VIII wiek) do panowania króla Ferdynanda Aragońskiego (zmarłego w 1516)[4][5][8]. W 1579 r. ukazała się ponadto Historia de Fernando el Católico, uzupełniająca dzieło o biografię Ferdynanda Aragońskiego[3].

Inne prace[edytuj | edytuj kod]

Inną ważną pracą Castro, również związaną z historią Aragonii, był Indices rerum ab Aragoniae regibus gestarum (Officina Dominici a Portonarijs de Vrsinis, Zaragoza, 1578) czyli kronika królów do okresu panowania Marcina I, do której dołączona została również historia Sycylii autorstwa Godofredo Malaterra.

Uzupełnieniem dzieła Zurity i jednocześnie pierwszą szczegółową biografią historyka była wydana sto lat po jego śmierci praca Progresos de la Historia en el reino de Aragón (Saragossa, 1680)[9], której autorami byli Juan Francisco Andrés de Uztarroz i Diego Josef Dormer.

Opinia[edytuj | edytuj kod]

Angielski poeta Robert Southey wspomniał Zuritę w liście do Johna Maya z 22 września 1803[10]. O kronikarzu napisał, że jest jego najlepszym hiszpańskim przewodnikiem: Zurita is my best Castilian guide, from the period when Arragon lost its individual existence as a kingdom, and the tyranny of the throne and the priesthood were established[a][5].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. w. tłum.: Zurita jest moim najlepszym kastylijskim przewodnikiem, od okresu, kiedy Aragonia utraciła swój indywidualny byt jako królestwo i ustanowiona została tyrania tronu i kleru.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Pedro Aguado Bleye, Cayetano Alcazar Molina: Manual de historia de España. T. II. Madrid: Cambridge Espasa-Calpe, 1967.
  2. a b Jerónimo Zurita (hiszp.). biografiasyvidas.com. [dostęp 2017-08-26].
  3. a b c d Zurita y Castro, Jerónimo (hiszp.). enciclopedia-aragonesa.com. [dostęp 2017-08-26].
  4. a b c Jerónimo de Zurita y Castro, Spanish historian (ang.). Encyclopaedia Britannica. [dostęp 2017-08-26].
  5. a b c d Jerónimo Zurita (hiszp.). historiaragon.com/. [dostęp 2017-08-26].
  6. a b c Jeronimo Zurita y Castro (ang.). theodora.com. [dostęp 2017-08-26].
  7. a b Corpus Inscriptionum Latinarum
  8. Anales de la Corona de Aragón on-line
  9. Progresos de la historia en el Reyno de Aragon, y elogios de Geronimo Zurita, su primer cronista, del Consejo del Señor Rey Don Felipe Segundo, su Secretario, y de la Cámara en el Supremo de la santa y general Inquisición. Contienen varios sucesos desde el año de 1512 hasta el de 1580 y otras cosas dignas de estimacion. Wydanie z 1878 r. w Biblioteca Virtual de Aragón.
  10. Robert Southey to John May, 22 September 1803 (ang.). rc.umd.edu. [dostęp 2017-08-26].