Jerzy Bardziński
![]() | |
![]() | |
Data i miejsce urodzenia |
23 listopada 1893 |
---|---|
Data i miejsce śmierci |
26 października 1933 |
Przebieg służby | |
Siły zbrojne | |
Jednostki | |
Stanowiska |
dowódca pułku |
Główne wojny i bitwy | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() |
Dorobek medalowy | |||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
|
Jerzy Bardziński (ur. 23 listopada 1893[1] w Sokołowie, zm. 26 października 1933 w Warszawie) – ziemianin, podpułkownik kawalerii Wojska Polskiego, olimpijczyk.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodził się w majątku Sokołów, w rodzinie Jana i Izabeli z Ciechanowieckich[2] . Jego pradziadem był Jan Nepomucen Bardziński.
Po zakończeniu I wojny światowej i odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Dowodził między innymi 14 pułkiem ułanów. W 1922 roku odznaczony dwukrotnie Krzyżem Walecznych jako rotmistrz byłego 1 pułku ułanów I Korpusu Polskiego w Rosji[3].
W latach 1921–1923 był attaché wojskowym przy Poselstwie RP w Londynie, pozostając oficerem nadetatowym 1 pułku ułanów[4][5]. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 36. lokatą w korpusie oficerów jazdy[6]. Po powrocie do kraju pełnił służbę w macierzystym pułku w Suwałkach[7]. 1 grudnia 1924 roku został mianowany podpułkownikiem ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 roku i 6. lokatą w korpusie oficerów kawalerii[8]. Następnie został przeniesiony do rezerwy. Pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III. Posiadał przydział w rezerwie do 1 pułku Ułanów Krechowieckich[9].
Olimpijczyk z St. Moritz 1928; startował w piątkach bobslejowych (w latach późniejszych startowały tylko czwórki), gdzie zajął 16. miejsce[10]. Jego partnerami w załodze byli : Antoni Bura, Józef Broel-Plater, Jerzy Potulicki i Jerzy Łucki
Zmarł 26 października 1933 roku w Warszawie. Został pochowany w grobie rodzinnym w Sokołowie[11][12]. Był żonaty z Alicją Halama, z którą miał syna (ur. 27 października 1932 roku)[2] .
Ordery i odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 167 – 1921[13]
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2 maja 1923)[14]
- Krzyż Walecznych – dwukrotnie
- Medal Niepodległości – 17 września 1932 roku „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”[15]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ PKOL ↓, tu podano, że urodził się w 1892 roku.
- ↑ a b PKOL ↓.
- ↑ Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych 1922, R.3 Nr 21, s. 521.
- ↑ Stawecki 2004 ↓, s. 128, 131.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 601, 677, 1547.
- ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 156.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 543, 599.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 131 z 17 grudnia 1924 roku, s. 732.
- ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 117, 587.
- ↑ Ryszard Wryk, Sport olimpijski w Polsce 1919-1939: biogramy olimpijczyków, Wydawn. Poznańskie 2006, str. 32-33
- ↑ Nekrolog. „Polska Zbrojna”. 299, s. 7, 1933-10-28. Warszawa.
- ↑ Pogrzeb ś.p. ppłk. J. Bardzińskiego. „Polska Zbrojna”. 300, s. 4, 1933-10-29. Warszawa.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 26 stycznia 1922 roku, s. 6.
- ↑ Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 22.
- ↑ M.P. z 1932 r. nr 217, poz. 249.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2018-03-22].
- Lista starszeństwa oficerów zawodowych. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1922.
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Rocznik Oficerski Rezerw 1934. Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa, 1934. [dostęp 2016-06-11].
- Jerzy Bardziński. Polski Komitet Olimpijski. [dostęp 2018-05-02].
- Piotr Stawecki. Attaché wojskowi Drugiej Rzeczypospolitej. „Przegląd Historyczno-Wojskowy”. 2 (202), s. 107-138, 2004. Warszawa: Dom Wydawniczy Bellona. ISSN 1640-6281.
- Attaché wojskowi II Rzeczypospolitej
- Bardzińscy herbu Abdank
- Podpułkownicy kawalerii II Rzeczypospolitej
- Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita)
- Odznaczeni Krzyżem Walecznych (dwukrotnie)
- Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita)
- Odznaczeni Medalem Niepodległości
- Oficerowie I Korpusu Polskiego w Rosji
- Polscy olimpijczycy (Sankt Moritz 1928)
- Bobsleiści na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1928
- Polscy ziemianie (II Rzeczpospolita)
- Przedstawiciele dyplomatyczni II Rzeczypospolitej w Wielkiej Brytanii
- Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska)
- Urodzeni w 1893
- Zmarli w 1933
- Dowódcy 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich
- Oficerowie 1 Pułku Ułanów Krechowieckich