Jerzy Maternicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jerzy Maternicki
Data i miejsce urodzenia 28 grudnia 1935
Warszawa
profesor nauk humanistycznych
Specjalność: historiografia
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Doktorat 1966
Uniwersytet Warszawski
Habilitacja 1971
Uniwersytet Warszawski
Profesura 2001
nauczyciel akademicki
Uczelnia Uniwersytet Warszawski
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Medal Komisji Edukacji Narodowej
Złota Odznaka ZNP Zasłużony Działacz Kultury

Jerzy Maternicki (ur. 28 grudnia 1935 w Warszawie) – historyk historiografii.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent Wydziału Historycznego UW (1958). Doktorat pod kierunkiem W. Moszczeńskiej (1966) i habilitacja (1971) tamże. Profesor nadzwyczajny (1978-1988) i profesor zwyczajny (1988-1997) w Instytucie Historii Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 1976–1978 Prodziekan Wydziału Historycznego, 1976-1997 kierownik Zakładu Historii Historiografii i Dydaktyki Historii. Od 1993 roku zatrudniony również w Rzeszowie (profesor zwyczajny 1993-2001). Od 2001 profesor zwyczajny. W latach 1993–2001 kierownik Zakładu Historii Historiografii i Metodologii Historii WSP w Rzeszowie. Od roku 2001 roku jest kierownikiem Zakładu Historii Historiografii i Metodologii Historii Uniwersytetu Rzeszowskiego.

Zainteresowania naukowe[edytuj | edytuj kod]

Jerzy Maternicki zajmuje się historiografią polską XIX i XX wieku oraz dydaktyką historii.

Uczniowie[edytuj | edytuj kod]

Do grona jego uczniów zalicza się takie osoby jak: Katarzyna Błachowska, Wit Górczyński, Barbara Jakubowska, Hanna Konopka, Maria Królikowska, Katarzyna Krupa, Jarosław Książek, Alicja Puszka, Józef Rell, Andrzej Stępniak, Hanna Wójcik-Łagan, Barbara Wagner.

Członkostwo w towarzystwach i organizacjach naukowych[edytuj | edytuj kod]

  • Komitet Nauk Historycznych PAN (1975-1999)
  • przewodniczący Komisji Dydaktyki Historii KNH PAN (1985-1993)
  • Komisja Metodologii i Badań nad Historiografią KNH PAN (od 1885)
  • Komitet Historii Nauki i Techniki PAN (1984-1986)
  • Polskie Towarzystwo Historyczne
  • przewodniczący Komisji Dydaktycznej Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Historycznego (1974-1976)
  • członek International Society for History Didactics (od 1985)

Odznaczenia i nagrody[edytuj | edytuj kod]

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Warszawskie środowisko historyczne 1832-1869, (1970).
  • Dydaktyka historii w Polsce 1773-1918, (1974).
  • Idee i postawy. Historia i historycy polscy 1914-1918, (1975).
  • Kultura historyczna dawna i współczesna, (1979).
  • (redakcja) Edukacja historyczna społeczeństwa polskiego w XIX w., (1981).
  • Historiografia polska XX w., cz. I: Lata 1900–1918, (1982).
  • (redakcja) Środowiska historyczne II Rzeczypospolitej, t. 1-5,(1986-1990).
  • (redakcja) Tradycja grunwaldzka, t. 1-5 (1989-1990).
  • Wielokształtność historii, (1990).
  • (redakcja) Historia najnowsza jako przedmiot badań i nauczania, (1990).
  • Historiografia i kultura historyczna, t. 1-2, (1990).
  • (współautor) Dydaktyka historii (1993, wyd. 2 -1994).
  • Historia jako dialog, (1996).
  • Edukacja historyczna młodzieży – problemy i kontrowersje u progu XXI w., (1998).
  • (redakcja) Metodologiczne problemy syntezy historii historiografii polskiej, (1998).
  • Warszawskie środowisko historyczne w okresie II Rzeczypospolitej, (1999).
  • (redakcja) Wielokulturowe środowisko Lwowa w XIX i XX w., t. 1-5 (2004-2007).
  • (redakcja) Współczesna dydaktyka historii, (2004)
  • Historia i historycy, (2005).
  • (redakcja) Złota księga historiografii lwowskiej XIX i XX wieku, (2007).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]