Jezioro Mieruńskie Wielkie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jezioro Mieruńskie Wielkie
Jezioro Garbaścica
Położenie
Państwo  Polska
Region Pojezierze Suwalskie
Wysokość lustra 192,6-192,9 m n.p.m.
Morfometria
Powierzchnia 189,4-192,0 ha
Wymiary
• max długość
• max szerokość

4,3 km
0,5 km
Głębokość
• średnia
• maksymalna

6,7[1] m
25,5[1] m
Objętość 12717,9 tys. m³
Hydrologia
Klasa jakości wody II[2] (w roku 2005)
Rzeki wypływające Jaworówka
Rodzaj jeziora rynnowe
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry po prawej znajduje się owalna plamka nieco zaostrzona i wystająca na lewo w swoim dolnym rogu z opisem „Jezioro Mieruńskie Wielkie”
Ziemia54°10′47″N 22°32′33″E/54,179722 22,542500

Jezioro Mieruńskie Wielkiejezioro w województwie podlaskim, w powiecie suwalskim, w gminie Filipów, leżące na terenie Pojezierza Suwalskiego, położone 5 km od Filipowa, przy szosie do Kowali Oleckich.

Według urzędowego spisu opracowanego przez Komisję Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych (KNMiOF) nazwa tego jeziora to Jezioro Mieruńskie Wielkie[3]. W różnych publikacjach pojawia się także oboczna nazwa tego jeziora - Garbaścica[2]

Powierzchnia zwierciadła wody według różnych źródeł wynosi od 192,0 ha[2] do 189,4 ha[1]. Zwierciadło wody położone jest na wysokości 192,6 m n.p.m.[2] lub 192,9 m n.p.m.[1] Średnia głębokość jeziora wynosi 6,7 m[1], natomiast głębokość maksymalna 25,5 m[1].

W oparciu o badania przeprowadzone w 2005 roku wody jeziora zaliczono do II klasy czystości[2].

Pod względem turystycznym niezbyt atrakcyjne. Leży w krajobrazie otwartym i równinnym, w otoczeniu pól uprawnych, pozbawionym zalesienia. Silnie eutroficzne. Ławicę przybrzeżną gęsto porastają szuwary i oczerety. Litoral wypełnia bogato także roślinność zanurzona. Stwarza to bardzo dobre warunki pokarmowe dla ryb, toteż akwen uchodzi za zasobny w ryby. Jest chętnie odwiedzany przez wędkarzy. Jezioro należało do Państwowego Gospodarstwa Rolnego w Garbasiu.

Jezioro na charakter rynnowy, o brzegach dość niskich z kilkoma niewielkimi zatokami. Wzdłuż wschodniego brzegu jeziora biegnie droga do Bitkowa i osady Żelazki.

Z południowo-zachodniego krańca jeziora wypływa krótka struga, kierująca się do pobliskiego jeziora Mieruńskiego Małego.

Atrakcje turystyczne:

  • W Mieruniszkach, przy szosie przelotowej znajdują się ruiny kościoła gotycko-renesansowego z XVII w., a w pobliżu grodzisko jaćwieskie.
  • We wsi Garbaś znajdowała się końcowa stacja kolejki wąskotorowej zbudowanej w 1911 roku.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f według IRŚ za Adam Choiński: Katalog jezior Polski. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, 2006, s. 351. ISBN 83-232-1732-7.
  2. a b c d e Adam Choiński: Katalog jezior Polski. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, 2006, s. 351. ISBN 83-232-1732-7.
  3. Komisja Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych: Hydronimy. Izabella Krauze-Tomczyk, Jerzy Ostrowski (oprac. red). T. 1. Cz. 2: Wody stojące. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006, s. 212. ISBN 83-239-9607-5. [dostęp 22 kwietnia 2009].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Stefan Maciejewski, Po ziemi suwalskiej - Przewodnik turystyczny, Wydawnictwo Hańcza, Suwałki 1994.