Jiaqing

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jiaqing
Imię chińskie osobiste
Pismo tradycyjne 顒琰
Hanyu pinyin Yǒngyǎn
Imię chińskie świątynne
Pismo tradycyjne 清仁宗
Hanyu pinyin Rénzōng
Imię chińskie pośmiertne
Pismo tradycyjne 睿皇帝
Hanyu pinyin Ruìdì
Nazwisko klanu chińskie
Hanyu pinyin Aisin Gioro
Cesarz Chin
ilustracja
Cesarz Chin
Okres panowania od 9 lutego 1796
do 2 września 1820
Era panowania Jiāqìng (嘉慶帝)
Poprzednik Qianlong
Następca Daoguang
Dane biograficzne
Dynastia Qing
Data urodzenia 13 listopada 1760
Data śmierci 2 września 1820
Ojciec Qianlong

Jiaqing (ur. 13 listopada 1760 w Pekinie, zm. 2 września 1820) – cesarz Chin z dynastii Qing.

Był synem cesarza Qianlonga. Na tron wstąpił po abdykacji ojca w 1796, który jednak aż do swojej śmierci (przez pierwsze trzy lata panowania syna) miał przemożny wpływ na politykę, jako "emerytowany cesarz".

Ukrócił rządy wszechwładnego faworyta Qianlonga, Heshena, i próbował utrzymać świetność Chin, ale za jego czasów gospodarka cesarstwa zaczęła podupadać. Początek jego panowania upłynął pod znakiem walki z powstaniami Białego Lotosu (1796-1805) i Miao (1795-1806). Kolejna rebelia, powstanie Ośmiu Trygramów z 1813, była wymierzona przeciwko niemu osobiście, ale powstańcom nie udało się go zamordować.

Po śmierci Jiaqinga następcą został jego syn Daoguang.


Poprzednik
Qianlong
Cesarz Chin
1796 - 1820
Następca
Daoguang

Bibliografia[edytuj]