João Guimarães Rosa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
João Guimarães Rosa
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 27 czerwca 1908
Cordisburgo
Data i miejsce śmierci 19 listopada 1967
Rio de Janeiro
Narodowość brazylijska
Język portugalski
Dziedzina sztuki powieść, opowiadanie
Ważne dzieła
  • Wielkie pustkowie
  • Primeiras Estórias
Odznaczenia
Krzyż Wielki Narodowego Orderu Zasługi Kulturalnej (Brazylia)

João Guimarães Rosa (ur. 27 czerwca 1908 w Cordisburgo, zm. 19 listopada 1967 w Rio de Janeiro)[1]brazylijski prozaik, często uważany za najwybitniejszego dwudziestowiecznego pisarza brazylijskiego.

Guimarães Rosa z wykształcenia był lekarzem, przez wiele lat pracował jako zawodowy dyplomata[1]. Wykazywał wyjątkowy talent do języków, mówił lub czytał w kilkunastu. Literacką sławę zyskał dzięki opublikowaniu w 1956 opowiadań z cyklu Corpo de Baile i powieści Wielkie pustkowie (Grande Sertão: Veredas), rozgrywającej się wśród brazylijskich bandytów (jagunço) na tle sertão – rozległego, nieurodzajnego lub pokrytego dżunglą płaskowyżu.

W swej twórczości mieszał wątki realistyczne z ludową tradycją i metafizycznymi rozważaniami.

W 2008 został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Wielkim brazylijskiego Orderu Zasługi dla Kultury[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Academia Brasileira de Letras • João Guimarães Rosa (port.) [dostęp 2014-02-13]
  2. Ministério da Cultura: Ordem do Mérito Cultural 2008 (port.). www2.cultura.gov.br. [dostęp 2014-02-13].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]