Jonestown (Gujana)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jonestown
Peoples Temple Agricultural Project
Ilustracja
Wjazd na teren Jonestown
Państwo

 Gujana

Region

Barima-Waini

Populacja (2017)
• liczba ludności


0

Położenie na mapie Gujany
Mapa konturowa Gujany, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Jonestown”
Ziemia7°41′N 59°57′W/7,683333 -59,950000

Jonestown (oficjalnie Peoples Temple Agricultural Project) – osada w Gujanie, założona przez członków sekty Świątynia Ludu w połowie lat 70. XX wieku z polecenia Jamesa Warrena Jima Jonesa, przywódcy sekty, od którego nazwiska przyjęła też swoją nazwę. Miejscowość stała się znana po tym, gdy 18 listopada 1978 roku 909 jej mieszkańców popełniło największe w czasach nowożytnych zbiorowe samobójstwo[1][2][3].

Według świadka, członka sekty, Tima Cartera, był to masowy mord zaplanowany i dokonany na mieszkańcach Jonestown[4].

Zamierzeniem Jima Jonesa było założenie Jonestown jako utopii, dobrowolnej komunistycznej społeczności[5], jak mówił: „Wierzę w to, że jesteśmy najczystszymi istniejącymi komunistami”. Marceline Jones (jego żona) opisywała Jonestown jako „przeznaczone do życia dla socjalizmu, całkowitej ekonomicznej, rasowej i socjalnej równości. Żyjemy tutaj we wspólnocie”. Pod tym względem, podobnie jak restryktywne polityki Związku Radzieckiego, Kuby, Korei Północnej czy innych państw komunistycznych, Jim Jones nie zezwalał członkom na opuszczanie Jonestown[6].

W Georgetown (stolica pro-socjalistycznej ówcześnie Gujany), członkowie Świątyni Ludu prowadzili częste spotkania z przedstawicielami ambasad Związku Radzieckiego, Korei Północnej, Jugosławii i Kuby. Ich negocjacje prowadzone z przedstawicielami władz Związku Radzieckiego zawierały obszerne dyskusje możliwego tam przeniesienia i przedstawiciele Świątyni publikowali memoranda omawiające potencjalne miejsca wewnątrz Związku Radzieckiego, w których mogliby się osiedlić. Sharon Amos, Michael Prokes i inni członkowie Świątyni brali czynny udział w „Stowarzyszeniu Przyjaźni Gujańsko-Koreańskiej”, które sponsorowało dwa seminaria na temat koncepcji rewolucyjnych Józefa Stalina, północnokoreańskiego dyktatora Kim Ir Sena i chińskiego przywódcy Mao Zedonga[7][8].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Storr 2009 ↓, s. 20.
  2. Inside the Jonestown massacre. cnn.com. [dostęp 2018-04-07].
  3. "How many people died on November 18?". Alternative Considerations of Jonestown and Peoples Temple. Jonestown Project: San Diego State University.
  4. Murder or Suicide: What I Saw. Jonestown Project: San Diego State University. [dostęp 2021-05-13]. (ang.).
  5. Storr 2009 ↓, s. 27.
  6. Storr 2009 ↓, s. 32.
  7. Reiterman i Jacobs 1982 ↓, s. 163–164.
  8. Jim Jones: Transcript of Recovered FBI tape Q 216.. Jonestown Project: San Diego State University. [dostęp 2021-05-13]. (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tim Reiterman, John Jacobs: Raven: The Untold Story of Rev. Jim Jones and His People. Boston, Massachusetts: Dutton, 1982. ISBN 978-0-525-24136-2. (ang.).
  • Anthony Storr: Kolosy na glinianych nogach. Studium guru. Przemysław Prokopiuk, Jan Sieradzan (tłum.). Warszawa: Wydawnictwo W.A.B., 2009. ISBN 978-83-7414-651-7.