Juan Sebastián Elcano

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Juan Sebastián Elcano

Juan Sebastian Elcaño, spotykane też del Cano, Delcano lub Elkano (ur. w 1476 w Kraju Basków w Hiszpanii, zm. 4 sierpnia 1526 na Oceanie Spokojnym) – baskijski odkrywca. Uczestnik i kontynuator wyprawy Ferdynanda Magellana po jego śmierci 27 kwietnia 1521 roku, doprowadził z Filipin do Europy jedyny ocalały z flotylli liczącej pięć jednostek statek Victoria – pierwszy, który opłynął Ziemię dookoła.

Był synem Dominga Sebastiana Elcaño I i Cataliny del Puerto, miał trzech braci: księdza katolickiego Dominga Elcaño II, Martína Péreza i Antóna Martína. W 1509 roku był uczestnikiem hiszpańskiej ekspedycji kardynała Francisca Jiméneza de Cisneros przeciwko Algierczykom. Następnie osiadł w Sewilli i pracował jako kapitan statku handlowego. Kiedy złamał hiszpańskie prawo, oddając statek bankierom genuańskim na spłatę długu, uzyskał od króla Karol I zamianę kary pod warunkiem wzięcia udziału w wyprawie Ferdynanda Magellana do Wschodnich Indii, w czasie której po raz pierwszy opłynięto świat.

Był najpierw kapitanem statku Concepción. Jako uczestnik zdławionego buntu w Patagonii został oszczędzony przez Magellana i po pięciu miesiącach spędzonych w kajdanach został po śmierci Magellana kapitanem galeonu Victoria, który jako pierwszy opłynął glob. Podczas wyprawy 18 marca 1522 roku odkrył Île Amsterdam na południu Oceanu Indyjskiego. 6 września 1522 roku przybił do Sanlúcar de Barrameda wraz z osiemnastoma członkami załogi.

W 1525 roku był członkiem wyprawy Loaísy. Tam dowodził sześcioma statkami wyruszającymi do Indochin wraz z Garcíą Jofrem de Loaísą. Elcano i Loaísa zmarli podczas wyprawy na Oceanie Spokojnym w 1526 roku.