Julian Hendler

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Julian Hendler
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 4 lutego 1907
Kielce
Data i miejsce śmierci 2 grudnia 2008
Kielce
Stopień instruktorski harcmistrz
Organizacja harcerska ZHP
instruktor Komendy Chorągwi
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Armii Krajowej Krzyż za udział w Wojnie 1918–1921 Medal „Za udział w wojnie obronnej 1939” Medal „Pro Memoria” Srebrny Krzyż „Za Zasługi dla ZHP”


Julian Hendler (ur. 4 lutego 1907 w Kielcach, zm. 2 grudnia 2008 tamże) – polski harcerz i żołnierz.

Do ZHP wstąpił w 1918 r. – do 3 Kieleckiej Drużyny Harcerzy im. Tadeusza Kościuszki. Następnie był członkiem 2 Kieleckiej Drużyny Harcerzy im. Henryka Dąbrowskiego działającej w Gimnazjum im. Mikołaja Reja (obecnie I Liceum Ogólnokształcące w Kielcach).

W 1929 r. otrzymał stopień podharcmistrza, a w 1931 r. stopień harcmistrza. W latach 1928-29 Julian Hendler był drużynowym 8 Kieleckiej Drużyny Harcerzy, a w latach 1932-38 prowadził drużynę starszych harcerzy w Opatowie. W tym czasie brał udział w Zlotach ZHP: w Poznaniu (1929) i w Spale (1935). Był uczestnikiem Zlotu Skautów Słowiańskich w Pradze w 1931 r. i Zlotu w Gödele w 1933 r.

W czasie wojny polsko-bolszewickiej 1920 r. był członkiem Pogotowia Harcerskiego. W chwili wybuchu II wojny światowej pełnił funkcję Komendanta Pogotowia Wojennego w Ostrowcu Świętokrzyskim. W czasie okupacji niemieckiej należał do ZWZ i AK, a od 1943 r. do Szarych Szeregów. Wojnę zakończył w stopniu kapitana.

Po zakończeniu wojny pracował jako instruktor w Hufcu Kielce - Miasto. W latach 1957-59 pracował w Komendzie Chorągwi Kieleckiej. Od 1980 r. był członkiem Kręgu Seniorów ZHP Łysica. Do swojej śmierci był członkiem Komisji Historycznej przy Komendzie Chorągwi Kieleckiej. Uczestniczył w zbiórkach i uroczystościach Kręgu Łysica - Jodła, a także w Sejmikach Kręgów Łysicy w Sielpi.

Odznaczony w 87. rocznicę bitwy warszawskiej Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. W 2007 r. awansowany do stopnia majora przez Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Kielcach.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]