Juwenalis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy poety. Zobacz też: Juwenalis — imię.
średniowieczny wizerunek Juwenalisa

Decimus Iunius Iuvenalis, Juwenalis z Akwinum (60–130)[1], rzymski poeta satyryczny[2].

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Wiadomości o życiu Juwenalisa są skąpe i niepewne. Urodził się w Akwinum. Był synem (rodzonym lub adoptowanym) bogatego wyzwoleńca[1]. Prawdopodobnie dysponował pewnym majątkiem, ale przez jakiś czas znajdował się w poważnych trudnościach finansowych. Wydaje się, że z tego względu szukał szczęścia w armii. Został oficerem za panowania Domicjana[1]. Nie doczekał się jednak awansu, co napełniło go rozgoryczeniem. Znalazł się na wygnaniu w Egipcie[1]. Powód banicji jest niejasny. Przypuszcza się, że mogło nim być zawarte w jednej z jego satyr stwierdzenie, że ulubieńcy dworu mają większy wpływ na awanse niż zasługi kandydata albo fakt, że obraził wpływowego aktora[1]. Prawdopodobnie poeta przed śmiercią wrócił do Rzymu[1].

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Juwenalis jest autorem 16 satyr[1], jednak sławę przyniosły mu dosadne powiedzenia. Np. łac. Panem et circenses (Chleba i igrzysk), Difficile est satiram non scribere (Trudno nie pisać satyry)[2], Mens sana in corpore sano (W zdrowym ciele zdrowy duch)[2], "jest szaleństwem i głupotą żyć jak żebrak, aby umrzeć bogatym człowiekiem". Twórczość poety była niedoceniana w starożytności, za to popularna w średniowieczu[2]. Jako pierwszy satyry Juwenalisa tłumaczył na język polski Felicjan Faleński[2].

Przypisy

  1. a b c d e f g Luke Mastin: Ancient Rome - Juvenal (ang.). ancient-literature.com, 2009. [dostęp 2016-11-19].
  2. a b c d e Juwenalis (pol.). Encyklopedia PWN. [dostęp 2016-11-19].