KTH Krynica

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
KTH Krynica
Pełna nazwa Klub Sportowy
Krynickie Towarzystwo Hokejowe
Krynica-Zdrój
Przydomek Mineralni, Kateheci
Barwy czerwono-złoto-zielone[1]
Data założenia 28 grudnia 1928
Liga Polska II liga
Lodowisko Hala widowiskowo-sportowa
Prezes Polska Henryk Czarny
Kit body redsides.png
Stroje
domowe
Kit left arm redlower.png
Kit body yellowsides.png
Kit right arm redlower.png
Stroje
wyjazdowe
Strona internetowa

KTH Krynica (Krynickie Towarzystwo Hokejowe)polski klub hokejowy założony w 1928 roku w Krynicy-Zdroju.

Historia[edytuj]

Klub został założony 28 grudnia 1928 w willi "Nałęczówka" w Krynicy-Zdroju przez miejscowych miłośników hokeja na lodzie. Przed drugą wojną światową w Krynicy istniały trzy sekcje hokejowe. Oprócz KTH Krynica sekcje hokeja na lodzie były w klubach Jaworzyna Krynica i Krynickie Koło Sportowe. Na lodowisku KTH, w 1931 odbył się jednoczesny turniej mistrzostw świata 1931 i mistrzostw Europy (współorganizatorem był m.in. lekarz uzdrowiskowy i działacz klubu, dr Mieczysław Dukiet). Reprezentacja Polski zdobyła tytuł wicemistrzów Europy, a w światowym czempionacie uplasowała się na czwartym miejscu.

W 1950 roku zdobył Mistrzostwo Polski w hokeju na lodzie. W latach 1950-1955 używano nazwy Związkowiec Krynica (pod tą nazwą wywalczono tytuł Mistrzów Polski) i Unia Krynica. W latach osiemdziesiątych (od 1982 roku), po rozwiązaniu sekcji hokejowej CWKS Legia Warszawa i przeniesieniu kilku zawodników do Krynicy, klub nosił nazwę CWKS Legia KTH Krynica. Pod nazwą KTH działy także sekcje saneczkarstwa, narciarstwa, tenisa ziemnego, lekkoatletyczna, piłkarska (sekcja pod nazwą Zuber) i szachowa. Przedstawicielami klubu byli liczni olimpijczycy i reprezentanci Polski w hokeju i saneczkarstwie. Prezesem klubu był m.in. Julian Zawadowski.

Na fali wielkiego zainteresowania hokejem, powstały w Krynicy trzy amatorskie drużyny hokejowe. Najwyżej notowana jest drużyna Krynickie Diabły - Mistrz Polski Amatorów z 2004 roku i zdobywca Pucharu Polski Amatorów z 2009 roku.

Klub nie otrzymał licencji na grę w Polskiej Lidze Hokejowej w sezonie 2011/12, wobec czego został zgłoszony do I ligi. Przed rozpoczęciem sezonu 2012/2013 I ligi klub został wycofany z rozgrywek[2]. W tym czasie zaistniał zespół KKH Kaszowski Krynica z byłymi zawodnikami KTH w składzie, który występował w sezonie 2012/2013 II ligi. Pod koniec kwietnia 2013 roku postanowiono o przekształceniu tego zespołu w klub pod nazwą 1928 KTH i zgłoszeniu go do sezonu I ligi w sezonie 2013/2014[3][4][5][6].

Drużyna 1928 KTH przystąpiła do sezonu II ligi 2016/2017[7].

Sukcesy[edytuj]

Szkoleniowcy[edytuj]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Trenerzy KTH Krynica.

Zawodnicy[edytuj]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Hokeiści KTH Krynica.

Wybitnymi zawodnikami klubu z Krynicy w historii byli hokeiści: Mieczysław Kasprzycki, Stefan Csorich, Eugeniusz Lewacki, Józef Kurek, Szymon Janiczko, Władysław Pabisz, Edward Kocząb, Zdzisław Nowak , Andrzej Zabawa, Józef Chrząstek oraz saneczkarze: Ryszard Pędrak-Janowicz i Maria Semczyszak. Białoruski hokeista Andrej Pryma grając w barwach KTH był jedynym przedstawicielem tego klubu, który wywalczył tytuł króla strzelców polskiej ekstraklasy z ilością 36 zdobytych bramek (sezon 2000/01).

Wychowankowie KTH grają obecnie w innych klubach: Grzegorz Pasiut, Sebastian Witowski, Daniel Galant, Radosław Galant, Sławomir Krzak, Michał Krokosz, Jakub Witecki, Artur Gwiżdż.

Przypisy

  1. Informacje o klubie. KS KTH Krynica. [dostęp 2011-10-12].
  2. KS KTH Krynica nie zagra w 1 lidze! (pol.). hokej.net, 2012-09-11. [dostęp 2013-07-23].
  3. 1928KTH - rodzi się nadzieja (pol.). kth.i24.pl. [dostęp 2013-04-29].
  4. Krynica walczy o I ligę (pol.). dziennikpolski24.pl. [dostęp 2013-04-29].
  5. Krynicki hokej się odradza! (pol.). hokej.net. [dostęp 2013-04-29].
  6. 1928 KTH zagra w I lidze - znamy trenera i kadrę (WIDEO) (pol.). hokej.net, 2013-06-09. [dostęp 2013-06-09].
  7. W sobotę startuje II liga. hokej.net, 2016-10-09. [dostęp 2016-10-17].

Linki zewnętrzne[edytuj]