Kajetan Kielisiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kajetan Kielisiński
Kajetan Wawrzyniec Kielisiński
Ilustracja
Imię i nazwisko Kajetan Wincenty Kielisiński
Data i miejsce urodzenia 7 sierpnia 1808
Mieronice
Data i miejsce śmierci 2 stycznia 1849
Kórnik
Narodowość polska
Dziedzina sztuki grafik i rysownik

Kajetan Wincenty Kielisiński, właściwie Kajetan Wawrzyniec Kielisiński (ur. 7 sierpnia 1808 w Mieronicach koło Wodzisławia[1], zm. 2 stycznia 1849 w Kórniku) – polski grafik i rysownik, bibliotekarz.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem Kacpra, urzędnika dworskiego (oficjalisty w dobrach Lanckorońskiego[2]) i Katarzyny z Kłosków. Ukończył gimnazjum w Pińczowie (1828), następnie podjął studia na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Warszawskiego; jego nauczycielem rysunku i litografii był Jan Feliks Piwarski. Przerwał studia po wybuchu powstania listopadowego. Walczył w szeregach powstańczych w stopniu podporucznika; po upadku powstania nie mógł wrócić do Warszawy. Przez pewien czas mieszkał w Krakowie, w latach 1834–1839 był kustoszem zbiorów Gwalberta Pawlikowskiego[3] w Medyce. W 1839 znalazł zatrudnienie jako bibliotekarz Tytusa Działyńskiego.

Jako opiekun biblioteki kórnickiej był autorem pierwszych jej katalogów. Współpracował z Działyńskim w jego działalności wydawniczej, m.in. opracował tablice z wizerunkami pieczęci do Zbioru praw litewskich 1339-1529 (wydanego w 1841). Pracował także przy przebudowie zamku i ogrodu kórnickiego. W 1848 w stopniu kapitana ponownie wziął udział w kolejnym polskim zrywie wolnościowym powstaniu wielkopolskim, w którym odniósł rany. Po krótkim pobycie w więzieniu powrócił do pracy w Kórniku latem 1848, pół roku potem zmarł nagle. Krótko przed śmiercią (1848) poślubił Apolonię z Gostyńskich.

Był twórcą wielu akwafort i rysunków, poświęconych folklorowi, życiu wsi i miasteczek polskich, zabytkom, krajobrazom. Wykonywał jako jeden z pierwszych na ziemiach polskich ekslibrisy. Gromadził materiały do planowanych dzieł – „Starożytności polskich” i „Strojów ludowych”; wiele rycin opublikował Jan Konstanty Żupański w Albumie Kielisińskiego (1853). Prace graficzne, rysunki, szkicowniki i korespondencję Kielisińskiego przechowywała Biblioteka Kórnicka PAN oraz muzea narodowe (Kraków, Poznań, Warszawa) i znane biblioteki (Jagiellońska, Ossolineum, Uniwersytetu Warszawskiego).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kielisiński Kajetan Wincenty, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2017-11-17].
  2. Kłodzińska, s. 402.
  3. Jerzy. Malinowski, Malarstwo polskie XIX wieku, Warszawa: Wyd. DiG, 2003, ISBN 83-7181-290-6, OCLC 54704215.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kamila Kłodzińska: Kielisiński Kajetan Wincenty (imiona używane, właściwie Kajetan Wawrzyniec). [W:] Polski Słownik Biograficzny. T. XII. Wrocław–Warszawa–Kraków, 1966–1967, s. 402–403.
  • Przemysław Michałowski: Kajetan Wincenty Kielisiński. [W:] Wielkopolski słownik biograficzny. Warszawa–Poznań: PWN, 1981. ​ISBN 83-01-02722-3​.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]