Kajman okularowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kajman okularowy
Caiman crocodilus[1]
(Linnaeus, 1758)
Kajman okularowy
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada zauropsydy
Rząd krokodyle
Rodzina aligatorowate
Rodzaj Caiman
Gatunek kajman okularowy
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Kajman w środowisku naturalnym

Kajman okularowy, kajman krokodylowy (Caiman crocodilus) – gatunek gada z rodziny aligatorowatych (Alligatoridae).

Występowanie[edytuj]

Ameryka Południowa i Środkowa: Brazylia, Kolumbia, Kostaryka, Ekwador, Salwador, Gujana, Gujana Francuska, Gwatemala, Honduras, Meksyk, Nikaragua, Panama, Peru, Surinam, Tobago, Trynidad, Wenezuela. Na Kubie i w PortoRiko został introdukowany podgatunek Caiman crocodilus fuscus. Szacowana dzika populacja wynosi ponad 1.000.000 osobników.

Taksonomia[edytuj]

Gatunek po raz pierwszy naukowo opisał w 1758 roku szwedzki przyrodnik Karol Linneusz, nadając mu nazwę Lacerta crocodilus[3]. Jako miejsce typowe wskazał wody Afryki, Azji i Ameryki (łac. Habitat in Africae, Asiae, Americae Aquis)[3]; ograniczone w 1955 roku do Gujany[4].

Charakterystyka[edytuj]

Opis
Na dużej masywnej głowie pomiędzy oczami na kościach czaszki pod oczodołami występuje kościsty twór, przypominający poprzeczkę okularów. Podobny kostny twór mają kajman czarny i kajman szerokopyski. Pysk średnio długi. Ubarwienie ciała zazwyczaj ciemnooliwkowe. Młode osobniki są żółte z ciemnymi plamami na ciele i ogonie. Wraz z wiekiem żółty kolor zanika. Podgatunki różnią się między sobą kolorem, rozmiarami i kształtem czaszki.
Rozmiary
Długość ok. 2,5 m (samiec), 1,5 m (samica)[potrzebny przypis].
Biotop
Gatunek nizinny łatwo adaptujący się do różnych warunków środowiska. Preferuje obszary ze spokojnymi ciekami wodnymi. Z całej rodziny zajmuje największy obszar. Do pewnego stopnia toleruje zasolenie wody.
Pokarm
Ryby, płazy, gady, ptaki wodne oraz ssaki. Młode żywią się rozmaitymi wodnymi bezkręgowcami: owady, skorupiaki, mięczaki.
Behawior
Kiedy warunki zewnętrzne stają się niekorzystne przeczekuje je ukryty w norze w błocie.
Rozmnażanie
Samice osiągają dojrzałość przy długości 1,2 m, tj. pomiędzy 4 a 7 rokiem życia. Samce przy długości 1,4 m w wieku 4 do 7 lat[potrzebny przypis]. Gonady zwiększają się pod koniec pory suchej czyli od kwietnia do maja i osiągają szczyt na początku pory deszczowej czyli między majem i czerwcem. Zaloty i kopulacja mają miejsce między majem a sierpniem. Podczas pory deszczowej pomiędzy lipcem a sierpniem samica buduje gniazdo na brzegu powyżej poziomu wody w kształcie kopca z błota i szczątków roślinnych, do którego składa pomiędzy 14 do 40 jaj. Samice pozostają w pobliżu gniazd, aby chronić jaja przed drapieżnikami. Okres wylęgania trwa ok. 90 dni.[potrzebny przypis] Po wylęgu młode trzymają się razem blisko samicy. Bywa, że jedna samica przejmuje pod swoją opiekę młode pochodzące od innych samic.

Przypisy

  1. Caiman crocodilus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Caiman crocodilus. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  3. a b C. Linneaus: Systema naturae per regna tria naturae, secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis. Wyd. 10. T. 1. Holmiae: Impensis Direct. Laurentii Salvii, 1758, s. 200. (łac.)
  4. Caiman crocodilus (Linnaeus, 1758) (ang.). The Reptile Database. [dostęp 2017-06-09].