Kamieniczki
50°40′36″N 16°34′50″E/50,676667 16,580556| Część miasta | |
 Hotel Dębowy w Kamieniczkach | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Powiat | |
| Miasto | |
| Wysokość |
350-410 m n.p.m. |
| Strefa numeracyjna |
74 |
| Tablice rejestracyjne |
DDZ |
| SIMC |
nie nadano[1] |
Położenie na mapie powiatu dzierżoniowskiego  | |
Położenie na mapie Polski  | |
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego  | |
| 50°40′36″N 16°34′50″E/50,676667 16,580556[1]
| |
Kamieniczki – dawna wieś, obecnie dzielnica Bielawy, położona w województwie dolnośląskim, w powiecie dzierżoniowskim, w gminie miejskiej Bielawa.
Kamieniczki leżą na zachodnim skraju Bielawy, na granicy Gór Sowich i Przedgórza Sudeckiego, u wylotu Doliny Kamiennej, na wysokości około 350–410 m n.p.m.[2]
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa wałbrzyskiego.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Najprawdopodobniej w XVIII wieku na tym terenie istniała leśniczówka, natomiast w 1778 roku zbudowano tu wapiennik, w którym przerabiano surowiec wydobywany w Dolinie Wapiennej[2]. Kamieniczki powstały w XIX wieku jako letniskowa kolonia Bielawy[2]. Wzniesiono tu wtedy osiedle willowe i duży zespół budynków pensjonatowych, gospodę i schronisko młodzieżowe[2]. W 1900 roku przez miejscowość przeprowadzono linię kolejową, co przyczyniło się do dalszego rozwoju miejscowości[2]. Utworzono tu kąpielisko, a w okolicy wytyczono trasy turystyczne[2]. Po 1945 roku Kamieniczki utraciły charakter letniskowy ponieważ zespół pensjonatów przekształcono w duży zespół sanatoriów przeciwgruźliczych[2]. W 1973 roku zbudowano tu Jezioro Bielawskie o powierzchni około 25 ha[2]. Na jego brzegu znajduje się ośrodek wypoczynkowy, basen, plaża, boisko sportowe i lokale gastronomiczne[2].
W miejscowości był przystanek kolejowy Kamieniczki.
Zabytki
[edytuj | edytuj kod]Na ulicy Korczaka zachował się zespół charakterystycznych budynków pensjonatowo-willowych pochodzących z XIX i XX wieku, mających cechy secesji i historyzmu[2].
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 27 maja 2025, identyfikator PRNG: 48989.
- ↑ a b c d e f g h i j Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 11: Góry Sowie, Wzgórza Włodzickie. Wrocław: I-BiS, 1994, s. 186, 187. ISBN 83-85773-12-6.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Słownik geografii turystycznej Sudetów. Marek Staffa (redakcja). T. 11: Góry Sowie, Wzgórza Włodzickie. Wrocław: Wydawnictwo I-BiS, 1995, ISBN 83-85773-12-6.
