Kamieniczki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kamieniczki
Część miasta Bielawy
Ilustracja
Hotel Dębowy w Kamieniczkach
Państwo  Polska
Województwo  dolnośląskie
Powiat dzierżoniowski
Miasto Bielawa
Wysokość 350-410 m n.p.m.
Strefa numeracyjna 74
Tablice rejestracyjne DDZ
Położenie na mapie Bielawy
Mapa konturowa Bielawy, blisko lewej krawiędzi znajduje się punkt z opisem „Kamieniczki”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Kamieniczki”
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa konturowa województwa dolnośląskiego, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Kamieniczki”
Położenie na mapie powiatu dzierżoniowskiego
Mapa konturowa powiatu dzierżoniowskiego, na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „Kamieniczki”
Ziemia50°40′32″N 16°35′12″E/50,675556 16,586667
Portal Polska
Jezioro Bielawskie w Kamieniczkach

Kamieniczki – dawna wieś, obecnie dzielnica Bielawy, położona w województwie dolnośląskim, w powiecie dzierżoniowskim, w gminie miejskiej Bielawa.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Kamieniczki leżą na zachodnim skraju Bielawy, na granicy Gór Sowich i Przedgórza Sudeckiego, u wylotu Doliny Kamiennej, na wysokości około 350-410 m n.p.m.[1]

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa wałbrzyskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Najprawdopodobniej w XVIII wieku na tym terenie istniała leśniczówka, natomiast w 1778 roku zbudowano tu wapiennik, w którym przerabiano surowiec wydobywany w Dolinie Wapiennej[1]. Kamieniczki powstały w XIX wieku jako letniskowa kolonia Bielawy[1]. Wzniesiono tu wtedy osiedle willowe i duży zespół budynków pensjonatowych, gospodę i schronisko młodzieżowe[1]. W 1900 roku przez miejscowość przeprowadzono linię kolejową, co przyczyniło się do dalszego rozwoju miejscowości[1]. Utworzono tu kąpielisko, a w okolicy wytyczono trasy turystyczne[1]. Po 1945 roku Kamieniczki utraciły charakter letniskowy ponieważ zespół pensjonatów przekształcono w duży zespół sanatoriów przeciwgruźliczych[1]. W 1973 roku zbudowano tu Jezioro Bielawskie o powierzchni około 25 ha[1]. Na jego brzegu znajduje się ośrodek wypoczynkowy, basen, plaża, boisko sportowe i lokale gastronomiczne[1].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Na ulicy Korczaka zachował się zespół charakterystycznych budynków pensjonatowo-willowych pochodzących z XIX i XX wieku, mających cechy secesji i historyzmu[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 11: Góry Sowie, Wzgórza Włodzickie. Wrocław: I-BiS, 1994, s. 186, 187. ISBN 83-85773-12-6.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]