Kandor

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Herb

Kandor – polski herb szlachecki nadawany żydowskim neofitom w okresie panowania Stanisława Augusta.

Opis herbu[edytuj | edytuj kod]

W polu czerwonym dwie lilie srebrne w pas. Nad nią korona (bez hełmu). W klejnocie szabla pozioma rękojeścią w lewo.

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj | edytuj kod]

Nadany Franciszkowi, Maciejowi i Antoniemu Dobrzyńskim, neofitom, przez Stanisława Augusta w 1764. Potwierdzenie 17 grudnia 1764[1].

Herbowni[edytuj | edytuj kod]

Dobrzyński, Kandor.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Juliusz Karol Ostrowski: Księga herbowa rodów polskich. T. 2. Warszawa: Główny skład księgarnia antykwarska B. Bolcewicza, 1897, s. 130.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]