Kanon (gra komputerowa)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kanon
カノン
Gatunek dramat, fantasy, harem, romans
Gra komputerowa
Producent Key
Wydawca Visual Art's (Windows)
NEC Interchannel (DC, PS2)
Prototype (PSP, FOMA, S3G)
Platforma Windows, DC, PS2, PSP, FOMA, S3G, Android, iOS
Data wydania JP: 4 czerwca 1999
Gatunek eroge, powieść wizualna
Kategorie wiekowe 18+ (Windows)
bez ograniczeń (Windows)
CERO: B (PS2, PSP)
Powieść ilustrowana
Autor Mariko Shimizu
Artysta Itaru Hinoue
Wydawca Paradigm
Wydawana grudzień 1999sierpień 2000
Liczba tomów 5
Manga
Autor Key
Artysta Petit Morishima
Wydawca MediaWorks
Odbiorcy shōnen
Drukowana w Dengeki Daioh
Wydawana grudzień 2000lipiec 2002
Liczba tomów 2
Telewizyjny serial anime
Reżyser Naoyuki Itō
Studio Toei Animation
Stacja telewizyjna Fuji TV, Kansai TV
Premierowa emisja 31 stycznia 200228 marca 2002
Liczba odcinków 13
OVA
Kanon Kazahana
Reżyser Naoyuki Itō
Studio Toei Animation
Liczba odcinków 1
Data wydania 3 maja 2003
Czas trwania 20 minut
Manga
Kanon: Honto no omoi wa egao no mukōgawa ni
Autor Key
Artysta Kinusa Shimotsuki
Wydawca Fujimi Shobo
Odbiorcy shōnen
Drukowana w Dragon Age Pure
Wydawana 29 czerwca 200620 października 2007
Liczba tomów 2
Telewizyjny serial anime
Reżyser Tatsuya Ishihara
Scenariusz Fumihiko Shimo
Studio Kyoto Animation
Stacja telewizyjna BS-i
Premierowa emisja 5 października 200615 marca 2007
Liczba odcinków 24

Kanon (jap. カノン?) – japońska powieść wizualna dla dorosłych stworzona przez studio Key i wydana 4 czerwca 1999 roku na platformę Microsoft Windows. Key wydało później wersję pozbawioną treści erotycznych, a gra została przeportowana na konsole Dreamcast, PlayStation 2 i PlayStation Portable. Opowiada historię Yūichi Aizawy, ucznia szkoły średniej, który wraca do miasta, w którym nie był od siedmiu lat i wspomina dawne wydarzenia. Spotyka tam kilka dziewczyn i powoli odzyskuje utracone wspomnienia. Rozgrywka w Kanon opiera się na nieliniowej fabule, oferując przygotowane scenariusze, w których postać gracza poprawia wzajemne relacje z pięcioma głównymi bohaterkami. Gra po premierze znalazła się na drugiej pozycji w rankingu najlepiej sprzedających się powieści wizualnych w Japonii i później wielokrotnie pojawiała się w nim wśród 50 najlepszych. Do 2007 roku sprzedano łącznie ponad 300 000 kopii gry.

Kanon doczekał się wielu adaptacji. Powstały dwie mangi wydawane w Dengeki Daioh i Dragon Age Pure. Ukazały się również antologie, powieści ilustrowane, artbooki oraz słuchowiska i kilka albumów muzycznych. Toei Animation stworzyło w 2002 roku 13-odcinkowy serial anime, a rok później odcinek OVA. W 2006 roku Kyoto Animation stworzyło 24-odcinkowy serial anime.

Rozgrywka[edytuj | edytuj kod]

Kanon jest romantyczną powieścią wizualną, w której gracz wciela się w rolę Yuichi Aizawy[1]. Jak w grach tego gatunku, większość rozgrywki spędzana jest na czytaniu narracji i dialogów. Rozgrywka w grze jest nieliniowa i w zależności od podejmowanych w jej trakcie wyborów, fabuła rozwija się w określonym kierunku, prowadząc do różnych zakończeń[2].

W grze dostępnych jest pięć głównych ścieżek fabularnych, po jednej dla każdej z bohaterek gry. W trakcie rozgrywki gracz musi dokonać wielu wyborów, podczas których progresja tekstu jest zatrzymywana aż do ich dokonania. Aby zobaczyć w całości wszystkie ścieżki fabularne, gracz musi powtórzyć grę kilka razy i podjąć inne decyzje, które prowadzą do alternatywnych zakończeń[1].

Muzyka[edytuj | edytuj kod]

W Kanon znajdują się dwie piosenki przewodnie: motyw otwierający „Last regrets” i kończący „Kaze no tadoritsuku basho” (jap. 風の辿り着く場所?), oba śpiewane przez Ayanę. Słowa do nich napisał Jun Maeda, a aranżacji dokonał Kazuya Takase z wytwórni I've Sound. Pięć głównych bohaterek gry ma własne motywy przewodnie w muzyce tła: dla Ayu jest nim „Hidamari no machi” (jap. 日溜りの街?)[3]; dla Nayuki – „Yuki no shōjo” (jap. 雪の少女?)[4]; dla Makoto – „the fox and the grapes”[5]; dla Shiori – „Egao no mukōgawa ni” (jap. 笑顔の向こう側に?)[6], a dla Mai – „Shōjo no ori” (jap. 少女の檻?)[7].

Odbiór[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza wersja Kanon pojawiła się na drugiej pozycji w rankingu najlepiej sprzedających się powieści wizualnych w Japonii[8]. Trzy lata po premierze, w czerwcu 2002 roku, gra ponownie znalazła się w rankingu na 45 miejscu, a dwa tygodnie później – na 46[8]. Pierwsza wersja pojawiła się również w tym rankingu na 41 miejscu na początku lipca 2002 roku[9]. Wersja Kanon Standard Edition po swoim wydaniu znalazła się na 16 pozycji[10] i pozostała wśród 50 najlepiej sprzedających się gier przez dwa kolejne miesiące, osiągając pozycje 47 i 35[11]. Wersja Kanon Standard Edition bez ograniczeń wiekowych zadebiutowała w krajowym rankingu na 42 miejscu. Jej sprzedaż wzrosła w następnym miesiącu, w którym osiągnęła 35 miejsce, jednak nie pojawia się już później w rankingu[12]. W pierwszym tygodniu po premierze portu na Dreamcast sprzedano 42 379 kopii gry, co dało jej czwartą pozycję wśród najlepiej sprzedających się gier konsolowych w Japonii[13]. Na wszystkich platformach sprzedano ponad 300 000 kopii Kanon, nie licząc wersji na PSP[14].

Pięć dni przed premierą portu Kanon na PS2 w sprzedaży pojawiła się drukarka do tej konsoli o nazwie Tapis MPR-505, która służyła do drukowania zrzutów z ekranu gry. Kanon był jedną z trzech gier obsługiwanych przez nią w chwili premiery (dwie pozostałe to America Ōden Ultra Quiz od DigiCube i Marle de Jigsaw od Nippon Ichi Software)[15]. Pierwsza wersja na PS2 z 2002 roku została zrecenzowana przez japoński magazyn Famitsu, gdzie gra otrzymała ogólną notę 29/40 (suma czterech ocen recenzentów 7, 8, 7 i 7)[16]. Pisarz Yūichi Suzumoto, który po premierze gry rozpoczął pracę w Key, w wywiadzie z marca 2001 roku stwierdził, że zakończenie fabuły Kanon można opisać zdaniem „książę i księżniczka żyli długo i szczęśliwie; koniec”, przez co zakończenie nie wyjaśnia, co mogło wydarzyć się później[17]. W wydaniu Dengeki G's Magazine z października 2007 roku opublikowano wyniki ankiety na 50 najlepszych gier bishōjo. Z 249 tytułów Kanon zajął piąte miejsce, uzyskując 71 głosów[18].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Kanon Visual Fan Book. Enterbrain. ISBN 978-4-7577-0039-0. (jap.)
  2. PROTOTYPE Kanon (jap.). Prototype. [dostęp 2013-09-08].
  3. 【VA文庫】『Kanon Vol5. ~日溜まりの街~ (あゆ編)』 (jap.). VA Bunko. [dostęp 2014-01-31].
  4. 【VA文庫】『Kanon Vol1. 雪の少女 (名雪)』 (jap.). VA Bunko. [dostęp 2014-01-31].
  5. 【VA文庫】『Kanon Vol4. ~the fox and the grapes~ (真琴編)』 (jap.). VA Bunko. [dostęp 2014-01-31].
  6. 【VA文庫】『Kanon Vol2. 笑顔の向こう側に (栞)』 (jap.). VA Bunko. [dostęp 2014-01-31].
  7. 【VA文庫】『Kanon Vol3. 少女の檻 (舞)』 (jap.). VA Bunko. [dostęp 2014-01-31].
  8. 8,0 8,1 PEAKS PCnewsWEB (jap.). Peakspub. [dostęp 2013-08-17].
  9. PEAKS PCnewsWEB (jap.). Peakspub. [dostęp 2013-08-17].
  10. PEAKS PCnewsWEB (jap.). Peakspub. [dostęp 2013-08-17].
  11. PEAKS PCnewsWEB (jap.). Peakspub. [dostęp 2013-08-17].
  12. PEAKS PCnewsWEB (jap.). Peakspub. [dostęp 2013-08-17].
  13. Now Playing in Japan (ang.). IGN, 2000-09-29. [dostęp 2013-08-17].
  14. Kanon 深い雪に覆われた街で語られる、小さな奇跡の物語 (jap.). Sega. [dostęp 2013-08-16].
  15. A PlayStation 2 Printer (ang.). Allrpg.com. [dostęp 2013-08-17].
  16. Famitsu”, luty 2002 (jap.). Cytat: Kanon (PS2, NEC Interchannel): 7 / 8 / 7 / 7 - (29/40). 
  17. カラフル・ピュアガール 2001年3月号 Keyシナリオスタッフ ロングインタビュー (jap.). Colorful Pure Girl, marzec 2001. [dostęp 2013-08-17].
  18. 読者が選ぶ MY BEST ギャルゲーランキング 電撃G’smagazine.com (jap.). ASCII Media Works. [dostęp 2013-08-17].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]