Kardynałowie z nominacji Grzegorza XVI

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Papież Grzegorz XVI (1831–1846) mianował 75 nowych kardynałów na 24 konsystorzach:

Spis treści

30 września 1831[edytuj | edytuj kod]

Nominacje jawne[edytuj | edytuj kod]

  1. Luigi Emmanuele Nicolo Lambruschini CRSP, tytularny arcybiskup Bejrutu, nuncjusz we Francji – kardynał prezbiter S. Callisto (tytuł nadany 24 lutego 1832), następnie kardynał biskup Sabiny (24 stycznia 1842), kardynał biskup Porto e S. Rufina e Civitavecchia (11 lipca 1847), zm. 12 maja 1854
  2. Giuseppe Antonio Sala, sekretarz Kongregacji Soboru Trydenckiego – kardynał prezbiter S. Maria della Sala (tytuł nadany 24 lutego 1832), zm. 23 czerwca 1839

Nominacje in pectore, opublikowane 2 lipca 1832[edytuj | edytuj kod]

  1. Alessandro Giustiniani, tytularny arcybiskup Petry, nuncjusz w Portugalii – kardynał prezbiter S. Croce in Gerusalemme (tytuł nadany 19 grudnia 1834), zm. 11 października 1843
  2. Francesco Tiberi Contigliano, tytularny arcybiskup Aten, nuncjusz w Hiszpanii – kardynał prezbiter S. Stefano al Monte Celio (tytuł nadany 1 sierpnia 1834), zm. 28 października 1839
  3. Ugo Pietro Spinola, tytularny arcybiskup Teb, nuncjusz w Austrii – kardynał prezbiter Ss. Silvestro e Martino (tytuł nadany 17 grudnia 1832), zm. 21 stycznia 1858
  4. Benedetto Cappelletti, wicekamerling i gubernator Rzymu (in pectore publikacja 2 lipca 1832) – kardynał prezbiter S. Clemente (tytuł nadany 17 grudnia 1832), zm. 15 maja 1834
  5. Luigi Del Drago, prefekt Pałacu Apostolskiego (in pectore publikacja 2 lipca 1832) – kardynał prezbiter S. Lorenzo in Panisperna (tytuł nadany 17 grudnia 1832), zm. 18 kwietnia 1845
  6. Francesco Maria Pandolfi Alberici, prefekt Domu Papieskiego (in pectore publikacja 2 lipca 1832) – kardynał prezbiter S. Prisca (tytuł nadany 17 grudnia 1832), zm. 3 czerwca 1835
  7. Ludovico Gazzoli, prezydent Comarche (in pectore publikacja 2 lipca 1832) – kardynał diakon S. Eustachio (tytuł nadany 17 grudnia 1832), następnie kardynał diakon S. Maria in Via Lata (19 marca 1857), zm. 12 lutego 1858

Nominacja in pectore, opublikowana 15 kwietnia 1833[edytuj | edytuj kod]

  1. Francesco Serra Casano, arcybiskup Kapui – kardynał prezbiter Ss. XII Apostoli (tytuł nadany 29 lipca 1833), zm. 17 sierpnia 1850

Nominacja in pectore, opublikowana 23 czerwca 1834[edytuj | edytuj kod]

  1. Francesco Canali, tytularny arcybiskup Larissy, sekretarz Kongregacji ds. Biskupów i Zakonników – kardynał prezbiter S. Clemente (tytuł nadany 1 sierpnia 1834), zm. 11 kwietnia 1835

Nominacja in pectore, opublikowana 11 lipca 1836[edytuj | edytuj kod]

  1. Pietro Ostini, tytularny arcybiskup Tarsu, nuncjusz w Brazylii (in pectore publikacja 11 lipca 1836) – kardynał prezbiter S. Clemente (tytuł nadany 21 listopada 1836), następnie kardynał biskup Albano (3 kwietnia 1843), zm. 4 marca 1849

2 lipca 1832[edytuj | edytuj kod]

Kościoły tytularne zostały nadane 17 grudnia 1832.

  1. Giuseppe Maria Velzi OP, mistrz Pałacu Apostolskiego – kardynał prezbiter S. Maria sopra Minerva, zm. 23 listopada 1836
  2. Mario Mattei, skarbnik generalny Kamery Apostolskiej – kardynał diakon S. Maria in Aquiro, następnie kardynał prezbiter S. Maria degli Angeli (22 lipca 1842), kardynał biskup Frascati (17 czerwca 1844), kardynał biskup Porto e S. Rufina (23 czerwca 1854), kardynał biskup Ostia e Velletri (17 grudnia 1860), zm. 7 października 1870

15 kwietnia 1833[edytuj | edytuj kod]

  1. Lorenzo Girolamo Mattei, sekretarz Kongregacji Propaganda Fide – kardynał prezbiter bez tytułu, zm. 24 lipca 1833
  2. Castruccio Castracane degli Antelminelli, tytularny patriarcha Antiochii, sekretarz Kongregacji ds. Wizytacji Apostolskich – kardynał prezbiter S. Pietro in Vincoli (tytuł nadany 29 lipca 1833), następnie kardynał biskup Palestriny (22 stycznia 1844), zm. 22 lutego 1852

29 lipca 1833[edytuj | edytuj kod]

  1. Giacomo Monico, patriarcha Wenecji – kardynał prezbiter Ss. Nereo ed Achilleo (tytuł nadany 23 czerwca 1834), zm. 25 kwietnia 1851
  2. Filippo Giudice Caracciolo Orat, arcybiskup Neapolu – kardynał prezbiter S. Agnese fuori le mura (tytuł nadany 30 września 1833), zm. 29 stycznia 1844

20 stycznia 1834[edytuj | edytuj kod]

Kościoły tytularne zostały nadane 23 czerwca 1834

  1. Giacomo Luigi Brignole, tytularny arcybiskup Nazjanzu, skarbnik generalny Kamery Apostolskiej – kardynał prezbiter S. Giovanni a Porta Latina, następnie kardynał prezbiter S. Cecilia (13 września 1838), kardynał biskup Sabiny (11 czerwca 1847), zm. 23 czerwca 1853
  2. Nicola Grimaldi, wicekamerling i gubernator Rzymu – kardynał diakon S. Nicola in Carcere, zm. 12 stycznia 1845

23 czerwca 1834[edytuj | edytuj kod]

Nominacje jawne[edytuj | edytuj kod]

  1. Gaetano Maria Giuseppe Benedetto Placido Vincenzo Trigona e Parisi, arcybiskup Palermo – kardynał prezbiter bez tytułu, zm. 5 lipca 1837
  2. Luigi Bottiglia Savoulx, tytularny arcybiskup Perge, dziekan Kamery Apostolskiej – kardynał prezbiter S. Silvestro in Capite (tytuł nadany 1 sierpnia 1834), zm. 14 września 1836
  3. Paolo Polidori, sekretarz Kongregacji Soboru Trydenckiego – kardynał prezbiter S. Eusebio (tytuł nadany 1 sierpnia 1834), następnie kardynał prezbiter S. Prassede (12 lipca 1841), zm. 23 kwietnia 1847

Nominacje in pectore, opublikowane 6 kwietnia 1835[edytuj | edytuj kod]

  1. Giuseppe della Porta Rodiani, tytularny patriarcha Konstantynopola, audytor generalny Kamery Apostolskiej – kardynał prezbiter S. Susanna (tytuł nadany 24 lipca 1835), zm. 18 grudnia 1841
  2. Giuseppe Alberghini, asesor Świętego Oficjum – kardynał prezbiter S. Prisca (tytuł nadany 24 lipca 1835), zm. 30 września 1847
  3. Alessandro Spada, dziekan Roty Rzymskiego – kardynał diakon S. Maria in Cosmedin (tytuł nadany 24 lipca 1835), zm. 16 grudnia 1843

Nominacje in pectore, opublikowane 11 lipca 1836[edytuj | edytuj kod]

  1. Luigi Frezza, tytularny arcybiskup Chalcedonu – kardynał prezbiter S. Onofrio (tytuł nadany 21 listopada 1836), zm. 14 października 1837
  2. Costantino Patrizi Naro, tytularny arcybiskup Filippi – kardynał prezbiter S. Silvestro in Capite (tytuł nadany 21 listopada 1836), następnie kardynał biskup Albano (20 kwietnia 1849), kardynał biskup Porto e S. Rufina (17 grudnia 1860), kardynał biskup Ostia e Velletri (8 października 1870), zm. 17 grudnia 1876

Nominacja in pectore, opublikowana 13 września 1838[edytuj | edytuj kod]

  1. Adriano Fieschi, prefekt Pałacu Apostolskiego – kardynał diakon S. Maria in Portico (tytuł nadany 17 września 1838), następnie kardynał diakon S. Maria ad Martyres (27 stycznia 1843), kardynał prezbiter S. Maria della Vittoria (19 grudnia 1853), zm. 6 lutego 1858

6 kwietnia 1835[edytuj | edytuj kod]

Nominacja jawna[edytuj | edytuj kod]

  1. Placido Maria Tadini OCD, arcybiskup Genui – kardynał prezbiter S. Maria in Traspontina (tytuł nadany 24 lipca 1835), zm. 22 listopada 1847

Nominacja in pectore, opublikowana 8 lipca 1839[edytuj | edytuj kod]

  1. Ambrogio Bianchi OSBCam, generał zakonu kamedułów – kardynał prezbiter Ss. Andrea e Gregorio al Monte Celio (tytuł nadany 11 lipca 1839), zm. 3 marca 1856

1 lutego 1836[edytuj | edytuj kod]

  1. Jean-Louis Anne Madelain Lefebvre de Cheverus, arcybiskup Bordeaux – kardynał prezbiter bez tytułu, zm. 19 lipca 1836
  2. Gabriel della Genga Sermattei, arcybiskup Ferrary, bratanek Leona XII – kardynał prezbiter S. Girolamo degli Schiavoni (tytuł nadany 21 listopada 1836), zm. 10 lutego 1861

19 maja 1837[edytuj | edytuj kod]

Nominacja jawna[edytuj | edytuj kod]

  1. Luigi Amat di San Filippo e Sorso, tytularny arcybiskup Nicei, nuncjusz w Hiszpanii – kardynał prezbiter S. Maria in Via (tytuł nadany 2 października 1837), następnie kardynał biskup Palestriny (15 marca 1852), kardynał biskup Porto e S. Rufina (8 października 1870), kardynał biskup Ostia e Velletri (12 marca 1877), zm. 30 marca 1878

Nominacja in pectore, opublikowana 12 lutego 1838[edytuj | edytuj kod]

  1. Angelo Mai, sekretarz Kongregacji Propaganda Fide – kardynał prezbiter S. Anastasia (tytuł nadany 15 lutego 1838), zm. 9 września 1854

12 lutego 1838[edytuj | edytuj kod]

Nominacje jawne[edytuj | edytuj kod]

  1. Chiarissimo Falconieri Mellini, arcybiskup Rawenny – kardynał prezbiter S. Marcello (tytuł nadany 15 lutego 1838), zm. 22 sierpnia 1859
  2. Antonio Francesco Orioli OFMConv, biskup Orvieto – kardynał prezbiter S. Maria sopra Minerva (tytuł nadany 15 lutego 1838), następnie kardynał prezbiter Ss. XII Apostoli (30 września 1850), zm. 20 lutego 1852
  3. Giuseppe Gasparo Mezzofanti, kustosz Biblioteki Watykańskiej, kanonik Bazyliki Watykańskiej – kardynał prezbiter S. Onofrio (tytuł nadany 15 lutego 1838), zm. 15 marca 1849
  4. Giuseppe Ugolini, dziekan Kamery Apostolskiej – kardynał diakon S. Giorgio in Velabro (tytuł nadany 15 lutego 1838), następnie kardynał diakon S. Adriano (13 września 1838), kardynał diakon S. Maria in Cosmedin (17 grudnia 1855), kardynał diakon S. Maria in Via Lata (15 marca 1858), zm. 19 grudnia 1867
  5. Luigi Ciacchi, wicekamerling i gubernator Rzymu – kardynał diakon S. Angelo in Pescheria (tytuł nadany 15 lutego 1838), zm. 17 grudnia 1865

Nominacje in pectore, opublikowane 18 lutego 1839[edytuj | edytuj kod]

  1. Giovanni Soglia Ceroni, tytularny patriarcha Jerozolimy, sekretarz Kongregacji ds. Biskupów i Zakonników – kardynał prezbiter Ss. IV Coronati (tytuł nadany 21 lutego 1839), zm. 12 sierpnia 1856
  2. Antonio Tosti, skarbnik generalny Kamery Apostolskiej – kardynał prezbiter S. Pietro in Montorio (tytuł nadany 21 lutego 1839), zm. 20 marca 1866

Nominacja in pectore, opublikowana 24 stycznia 1842[edytuj | edytuj kod]

  1. Francesco Saverio Massimo, prefekt Pałacu Apostolskiego – kardynał diakon S. Maria in Domnica (tytuł nadany 27 stycznia 1842), zm. 11 stycznia 1848

13 września 1838[edytuj | edytuj kod]

Nominacja jawna[edytuj | edytuj kod]

  1. Engelbert Sterckx, arcybiskup Mechelen – kardynał prezbiter S. Bartolomeo all'Isola (tytuł nadany 17 września 1838), zm. 4 grudnia 1867

Nominacja in pectore, opublikowana 8 lipca 1839[edytuj | edytuj kod]

  1. Filippo de Angelis, arcybiskup Montefiascone – kardynał -prezbiter S. Bernardo alle Terme (tytuł nadany 11 lipca 1839), następnie kardynał prezbiter S. Lorenzo in Lucina (20 września 1867), zm. 8 lipca 1877

30 listopada 1838[edytuj | edytuj kod]

Nominacja in pectore, opublikowana 8 lipca 1839[edytuj | edytuj kod]

  1. Gabriele Ferretti, arcybiskup Fermo – kardynał prezbiter Ss. Quirico e Giulitta (tytuł nadany 11 lipca 1839), następnie kardynał biskup Sabiny (12 września 1853), zm. 13 września 1860

18 lutego 1839[edytuj | edytuj kod]

Nominacja in pectore, opublikowana 24 stycznia 1842[edytuj | edytuj kod]

  1. Charles Januarius Acton, audytor generalny Kamery Apostolskiej – kardynał prezbiter S. Maria della Pace (tytuł nadany 27 stycznia 1842), następnie kardynał prezbiter S. Marco (21 grudnia 1846), zm. 23 czerwca 1847

8 lipca 1839[edytuj | edytuj kod]

  1. Ferdinando Maria Pignatelli CRT, arcybiskup Palermo – kardynał prezbiter S. Maria della Vittoria (tytuł nadany 11 lipca 1839), zm. 10 maja 1853

23 grudnia 1839[edytuj | edytuj kod]

Nominacja jawna[edytuj | edytuj kod]

  1. Hugues-Robert-Jean-Charles de La Tour d’Auvergne-Lauraguais, biskup Arras – kardynał prezbiter S. Agnese fuori le mura (tytuł nadany 16 kwietnia 1846), zm. 20 lipca 1851

Nominacje in pectore, opublikowane 14 grudnia 1840[edytuj | edytuj kod]

  1. Giovanni Maria Mastai-Ferretti, arcybiskup Imoli – kardynał prezbiter Ss. Marcellino e Pietro (tytuł nadany 17 grudnia 1840); od 16 czerwca 1846 Papież Pius IX, zm. 7 lutego 1878
  2. Gaspare Bernardo Pianetti, biskup Viterbo e Toscanella – kardynał prezbiter S. Sisto (tytuł nadany 17 grudnia 1840), zm. 30 stycznia 1862

Nominacja in pectore, opublikowana 24 stycznia 1842[edytuj | edytuj kod]

  1. Luigi Vannicelli Casoni, wicekamerling i gubernator Rzymu – kardynał prezbiter S. Callisto (tytuł nadany 27 stycznia 1842), następnie kardynał prezbiter S. Prassede (4 października 1847), zm. 21 kwietnia 1877

14 grudnia 1840[edytuj | edytuj kod]

Nominacja in pectore, opublikowana 21 kwietnia 1845[edytuj | edytuj kod]

  1. Lodovico Altieri, tytularny arcybiskup Efezu, nuncjusz w Austrii – kardynał prezbiter S. Maria in Portico (tytuł nadany 24 listopada 1845), następnie kardynał biskup Albano (17 grudnia 1860), zm. 11 sierpnia 1867

Nominacja in pectore, opublikowana 15 lipca 1841[edytuj | edytuj kod]

  1. Silvestro Belli, asesor Świętego Oficjum – kardynał prezbiter S. Balbina (tytuł nadany 15 lipca 1841), zm. 9 września 1844

1 marca 1841[edytuj | edytuj kod]

  1. Louis Jacques Maurice de Bonald, arcybiskup Lyonu – kardynał prezbiter SS. Trinita al Monte Pincio (tytuł nadany 23 maja 1842), zm. 25 lutego 1870

12 lipca 1841[edytuj | edytuj kod]

Nominacja in pectore, opublikowana 22 stycznia 1844[edytuj | edytuj kod]

  1. Tommaso Pasquale Gizzi, tytularny arcybiskup Teb – kardynał prezbiter S. Pudenziana (tytuł nadany 25 stycznia 1844), zm. 3 czerwca 1849

24 stycznia 1842[edytuj | edytuj kod]

Kościoły tytularne nadane zostały 27 stycznia 1842

  1. Friedrich Josef von Schwarzenberg, arcybiskup Salzburga – kardynał prezbiter S. Agostino, zm. 27 marca 1885
  2. Cosimo Corsi, dziekan Roty Rzymskiej – kardynał prezbiter Ss. Giovanni e Paolo, zm. 7 października 1870

27 stycznia 1843[edytuj | edytuj kod]

  1. Francesco di Paola Villadecani, arcybiskup Messyny – kardynał prezbiter S. Alessio (tytuł nadany 22 czerwca 1843), zm. 13 czerwca 1861
  2. Ignazio Giovanni Cadolini, tytularny arcybiskup Edessy, sekretarz Kongregacji Propaganda Fide – kardynał prezbiter S. Susanna (tytuł nadany 30 stycznia 1843), zm. 11 kwietnia 1850
  3. Paolo Mangelli Orsi, audytor generalny Kamery Apostolskiej – kardynał diakon S. Maria della Scala (tytuł nadany 30 stycznia 1843), następnie kardynał diakon S. Maria in Cosmedin (22 lutego 1844), zm. 4 marca 1846
  4. Giovanni Serafini, dziekan Kamery Apostolskiej – kardynał diakon Ss. Vito e Modesto (tytuł nadany 30 stycznia 1843), następnie kardynał diakon S. Maria in Cosmedin (16 kwietnia 1846), zm. 1 lutego 1855

19 czerwca 1843[edytuj | edytuj kod]

  1. Francisco de São Luiz (Manoel Justiniano) Saraiva OSB, patriarcha Lizbony – kardynał prezbiter bez tytułu, zm. 7 maja 1845
  2. Antonio Maria Cadolini CRSP, biskup Ankony – kardynał prezbiter S. Clemente (tytuł nadany 22 czerwca 1843), zm. 1 sierpnia 1851

22 stycznia 1844[edytuj | edytuj kod]

Nominacje jawne[edytuj | edytuj kod]

  1. Antonio Maria Cagiano de Azevedo, biskup elekt Senigallii – kardynał prezbiter S. Croce in Gerusalemme (tytuł nadany 25 stycznia 1844), następnie kardynał biskup Frascati (23 czerwca 1854), zm. 13 stycznia 1867
  2. Niccola Clarelli Paracciani, biskup elekt Montefiascone e Corneto – kardynał prezbiter S. Pietro in Vincoli (tytuł nadany 25 stycznia 1844), następnie kardynał biskup Frascati (22 lutego 1867), zm. 7 lipca 1872

Nominacja in pectore, opublikowana 21 kwietnia 1845[edytuj | edytuj kod]

  1. Fabio Maria Asquini, tytularny patriarcha Konstantynopola, sekretarz Kongregacji ds. Biskupów i Zakonników (in pectore publikacja 21 kwietnia 1845) – kardynał prezbiter S. Stefano al Monte Celio (tytuł nadany 24 kwietnia 1845), następnie kardynał prezbiter S. Lorenzo in Lucina (21 września 1877), zm. 23 grudnia 1878

22 lipca 1844[edytuj | edytuj kod]

Nominacja jawna[edytuj | edytuj kod]

  1. Domenico Carafa della Spina di Traetto, arcybiskup Benewentu – kardynał prezbiter S. Maria degli Angeli (tytuł nadany 25 lipca 1844), następnie kardynał prezbiter S. Lorenzo in Lucina (12 maja 1879), zm. 17 czerwca 1879

Nominacje in pectore, opublikowane 21 kwietnia 1845[edytuj | edytuj kod]

  1. Francesco Capaccini, audytor generalny Kamery Apostolskiej – kardynał prezbiter bez tytułu, zm. 15 czerwca 1845
  2. Giuseppe Antonio Zacchia Rondinini, wicekamerling i gubernator Rzymu – kardynał diakon S. Nicola in Carcere (tytuł nadany 24 kwietnia 1845), zm. 26 listopada 1845

Nominacje in pectore, opublikowane 24 listopada 1845[edytuj | edytuj kod]

  1. Lorenzo Simonetti, protonotariusz apostolski, asesor Świętego Oficjum – kardynał prezbiter S. Lorenzo in Panisperna (tytuł nadany 19 stycznia 1846), zm. 9 stycznia 1855
  2. Giacomo Piccolomini, dziekan Kamery Apostolskiej, prefekt papieskiej milicji – kardynał prezbiter S. Balbina (tytuł nadany 19 stycznia 1846), następnie kardynał prezbiter S. Marco (4 października 1847), zm. 17 sierpnia 1861

19 stycznia 1846[edytuj | edytuj kod]

  1. Guilherme Henriques de Carvalho, patriarcha Lizbony – kardynał prezbiter S. Maria sopra Minerva (tytuł nadany 30 listopada 1854), zm. 15 listopada 1857
  2. Sisto Riario Sforza, arcybiskup Neapolu – kardynał prezbiter S. Sabina (tytuł nadany 16 kwietnia 1846), zm. 29 września 1877
  3. Joseph Bernet, arcybiskup Aix – kardynał prezbiter bez tytułu, zm. 5 lipca 1846

Nominacje nieujawnione[edytuj | edytuj kod]

Ponadto Grzegorz XVI mianował sześciu kardynałów in pectore, których nazwisk nigdy nie opublikował. Jednego z nich mianował 12 lipca 1841, czterech 21 kwietnia 1845 i jednego 24 listopada 1845.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. The Cardinals of the Holy Roman Church