Giovanni Soglia Ceroni

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Giovanni Soglia Ceroni
kardynał prezbiter
ilustracja
Kraj działania  Państwo Kościelne
Data i miejsce urodzenia 10 października 1779
Casola Valsenio
Data i miejsce śmierci 12 sierpnia 1856
Osimo
Sekretarz stanu Stolicy Apostolskiej
Okres sprawowania 1848
łaciński patriarcha Konstantynopola
Okres sprawowania 1835-1843
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 1 stycznia 1803
Sakra biskupia 20 października 1826
Kreacja kardynalska 12 lutego 1838
Grzegorz XVI
Kościół tytularny Santi Quattro Coronati

Giovanni Soglia Ceroni (ur. 10 października 1779 w Casola Valsenio, zm. 12 sierpnia 1856 w Osimo[1]) – włoski kardynał.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wstąpił do seminarium duchownego w Imoli, a następnie studiował filozofię w Bolonii[1]. 1 stycznia 1803 przyjął święcenia kapłańskie[2]. 22 lipca 1807 ukończył studia na Sapienzy, gdzie uzyskał doktorat utroque iure[1]. Pracował także w Kurii Rzymskiej i był szambelanem oraz jałmużnikiem Jego Świątobliwości[1].

2 października 1826 został wybrany arcybiskupem tytularnym Efezu, a 20 października przyjął sakrę[2]. W tym samym roku został sekretarzem Kongregacji ds. Biskupów i Zakonników, a 6 kwietnia 1835 łacińskim patriarchą Konstantynopola[1]. 12 lutego 1838 został kreowany kardynałem in pectore[2]. Jego nominacja została ogłoszona 18 lutego 1839, gdzie otrzymał kościół tytularny Santi Quattro Coronati[2]. Tego samego dnia został mianowany biskupem (z własnym tytułem arcybiskupa) Osimo[2]. Od 4 czerwca do 29 listopada 1848 pełnił rolę sekretarza stanu[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f Soglia, Giovanni (ang.). The Cardinals of the Holy Roman Church. [dostęp 2013-10-03].
  2. a b c d e Giovanni Cardinal Soglia Ceroni (ang.). catholic-hierarchy.org. [dostęp 2013-10-03].