Karol Radziwonowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Karol Radziwonowicz
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 2 marca 1958
Warszawa
Instrumenty fortepian
Odznaczenia
Brązowy Krzyż Zasługi

Karol Mikołaj Radziwonowicz (ur. 2 marca 1958 w Warszawie)[1] – polski pianista.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1982 r. ukończył Akademię Muzyczną im. Fryderyka Chopina w Warszawie. W 1983 r. został laureatem Festiwalu Pianistyki Polskiej w Słupsku. Studiował także w Ameryce Północnej w Bloomington na Indiana University School of Music w latach 1987–1988. Jako pierwszy pianista w historii muzyki polskiej opanował wszystkie dzieła fortepianowe Ignacego Jana Paderewskiego, wydane na czterech płytach kompaktowych w Polsce. Na CD ujrzały także światło dzienne jego interpretacje utworów Fryderyka Chopina oraz Karola Mikulego i Juliusza Zarębskiego. Koncertował w wielu krajach Europy, Azji, Ameryki Północnej, Ameryki Południowej, Afryki, Australii oraz w Indiach. Piastuje stanowisko prezesa Międzynarodowego Towarzystwa Muzyki Polskiej im. I.J. Paderewskiego w Warszawie[2][3].

W 2006 otrzymał Brązowy Krzyż Zasługi[4].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kto jest kim w Polsce. Informator biograficzny, edycja 3 (redaktorzy Lubomir Mackiewicz, Anna Żołna), Warszawa 1993, s. 591

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Małgorzata Kosińska: Karol Radziwonowicz (pol.). culture.pl. [dostęp 2011-10-25].
  2. Biografia na stronie internetowej artysty
  3. KRS 0000267780.
  4. M.P. z 2006 r. nr 57, poz. 603