Katastrofa lotnicza w Kinszasie (1996)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Katastrofa lotnicza w Kinszasie (1996)
Antonow An-32 który uległ katastrofie (nr rej. RA-26222). Zdjęcie wykonano na lotnisku Szeremietiewo w Moskwie w lipcu 1994 roku
Antonow An-32 który uległ katastrofie (nr rej. RA-26222). Zdjęcie wykonano na lotnisku Szeremietiewo w Moskwie w lipcu 1994 roku
Państwo  Demokratyczna Republika Konga
Miejsce Kinszasa
Data 8 stycznia 1996
Godzina 12:43 czasu lokalnego
Rodzaj Wypadnięcie samolotu z pasa startowego
Przyczyna Błąd pilota, przeładowanie
Ofiary 237 osób[1][2]
Ranni ok. 500 osób
Statek powietrzny
Typ Antonow An-32B
Użytkownik Air Africa
Numer RA-26222
Start Kinszasa
Cel lotu Kahemba
Pasażerowie 0 osób
Załoga 6 osób
Położenie na mapie Demokratycznej Republiki Konga
Mapa lokalizacyjna Demokratycznej Republiki Konga
miejsce zdarzenia
miejsce zdarzenia
4°19′47,8″S 15°19′08,3″E/-4,329944 15,318972

Katastrofa lotnicza w Kinszasie wydarzyła się 8 stycznia 1996 roku, kiedy przeładowany, transportowy Antonow An-32B, wypożyczony od Moscow Airways, próbował poderwać się do startu i rozpędzony wypadł z pasa startowego Portu Lotniczego N’Dolo w Kinszasie w pobliski targ, zabijając 237 osób na ziemi[1][2] i raniąc kolejne 500. Jest to katastrofa lotnicza o największej liczbie ofiar śmiertelnych na ziemi[3].

Samolot[edytuj]

Katastrofie uległ Antonow An-32B o numerze rejestracyjnym RA-26222, wyprodukowany w 1988 roku. Samolot ten należał do Moscow Airways, lecz w chwili wypadku latał na zlecenia Air Africa[1].

Załoga[edytuj]

Sześcioosobową załogę feralnego lotu tworzyło czterech Rosjan: kapitan Nikołaj Kazarin, pierwszy oficer Andriej Gusʼkow, nawigator Andriej Kokowichin, mechanik pokładowy Andriej Bielajew[4].

Przebieg wydarzeń[edytuj]

W poniedziałek 8 stycznia 1996 roku, we wczesnych godzinach południowych Antonow An-32B był przygotowywany do startu. Za sterami siedzieli dwaj rosyjscy piloci, wspomagani przez czterech innych członków załogi. Załadowany i w pełni zatankowany samolot rozpoczynał rozbieg na pasie startowym 26. Zgodnie z relacjami świadków samolot przebył już znaczną odległość na pełnej mocy i zaczął się unosić, więc piloci spróbowali oderwać maszynę od ziemi. Okazało się, że samolot był zbyt ciężki by poderwać nos i utrzymać wysokość, więc naturalnym było włączenie odwracaczy ciągu i przerwanie procedury startu, jednak na to było już za późno[5]. Rozpędzony samolot runął na pobliski targ, przedarł się przez ludzi, stoiska i samochody oraz wzniecił ogromny pożar.

W wyniku tej tragedii śmierć poniosło, zależnie od źródeł od 225 do 600 osób[5], jednak najbardziej przyjęte wersje potwierdzają, że śmierć 237 osób, a rannych zostało kolejne 500 osób.

Następstwa po katastrofie[edytuj]

  • Z liczbą rannych sięgającą 500, szpitale szybko stały się zatłoczone, np. Mama Yemo, największy szpital w Zairze, był zdolny pomieścić 60 osób z przywiezionych 200;
  • Ciała ofiar były zmasakrowane w takim stopniu, że udało się rozpoznać tylko 66 osób;
  • Śledztwo wykazało, że samolot był przeciążony o 595 funtów, a piloci najprawdopodobniej nietrzeźwi;
  • Obydwaj piloci zostali skazani na 2 lata więzienia za nieumyślne spowodowanie śmierci 225 osób;
  • Air Africa musiała wypłacić 1,4 miliona USD wszystkim poszkodowanym i rodzinom ofiar tej tragedii;
  • Niemal do identycznej katastrofy doszło w 2007 r. kiedy to Antonow An-26 startując z Portu Lotniczego N’djili w Kinszasie doznał awarii silnika i w krótkim czasie spadł na pobliski rynek i otaczające go zabudowania[6].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b c ASN Aircraft accident Antonov 32B RA-26222 Kinshasa-N'Dolo Airport (NLO) (ang.). aviation-safety.net. [dostęp 2016-01-07].
  2. a b Największe katastrofy lotnicze – Pasazer.com. pasazer.com, 25 października 2015. [dostęp 2016-01-07].
  3. Wypadek w Kinszasie (fr.).
  4. 100 великих авиакатастроф < Игорь Муромов (ros.).
  5. a b Zapomniana tragedia w Zairze (ang.).
  6. David Learmount: Kinshasa sees repeat of ground carnage after crash (ang.). flightglobal.com, 5 października 2007. [dostęp 2016-01-07].