Józef Antoni Beaupré

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Józef Antoni Beaupré (ur. 10 maja 1800 r. we wsi Gwoźdźce w pow. kołomyjskim, zm. 21 sierpnia 1872 r. w Krzemieńcu) – polski lekarz, przyjaciel Juliusza Słowackiego.

Ukończył w 1824 roku Liceum Krzemienieckie i w 1829 roku wydział medyczny Uniwersytetu Wileńskiego.

Za działalność patriotyczną był dwukrotnie zsyłany - pierwszy raz w 1831 roku do Kurska, drugi raz w 1839 roku za udział w sprzysiężeniu Konarskiego do Tobolska, a stąd do kopalń nerczyńskich. Jako pierwszy wprowadził podobno nieznaną dotąd na Syberii uprawę pszenicy. Po amnestii w 1857 roku osiadł w Krzemieńcu.

Jego rękopiśmienny pamiętnik, jak również korespondencja, znajdowały się w posiadaniu rodziny.

Jego synem był Antoni Beaupré (1860-1937), dziennikarz[1].

Przypisy

  1. Beaupré Antoni. dziejekrakowa.pl. [dostęp 16 lutego 2015].

Bibliografia[edytuj]