Kim Dong-in

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Spacer.gif To jest biografia osoby noszącej koreańskie nazwisko Kim.
Kim Dong-in
Nazwa koreańska
Hangul 김동인
Hancha 金東仁
Transkrypcja poprawiona Gim Dongin
Transkrypcja MCR Kim Tong In

Kim Dong-in (ur. 2 października 1900 w Pjongjangu, zm. 5 stycznia 1951 w Seulu) – koreański, a następnie południowokoreański pisarz, poeta i literaturoznawca.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodzony w 1900 roku w Pjongjangu (wówczas stolica prowincji Pyongan, obecnie stolica Korei Północnej). Syn protestanta, zamożnego posiadacza ziemskiego. Jego od 16 lat starszy brat, Kim Dong-won, został działaczem niepodległościowym i politykiem.

Kim Dong-in był prekursorem realizmu i naturalizmu we współczesnej literaturze koreańskiej. Podobnie jak wielu współczesnych mu intelektualistów koreańskich edukację obrał w Japonii, gdzie uczęszczał do Akademii Meiji w Tokio, a następnie do szkoły sztuk pięknych Kawabata[1] Kim porzucił jednak naukę w szkole Kawabata gdy stwierdził, że zamierza zostać pisarzem, a nie artystą. W 1919 roku w czasie pobytu w Japonii zaangażował się w działalność ruchu promującego literaturę jako "sztukę dla sztuki" i jednocześnie z innymi koreańskimi intelektualistami założył czasopismo Changjo (Twórczość). W tekstach dla czasopisma głosili oni potrzebę odejścia od tzw. literatury dydaktycznej, promowanej przez pisarza I Kwang-su. Na łamach czasopisma opublikowano pisarski debiut Kim Dong-ina, opowiadanie Smutek słabeusza (kor. 약한자의 슬픔, Yakhanjaeui seulpeum, ang. The Sorrows of the Weak). W roku 1925 Kim opublikował jedną z najbardziej znanych swoich prac, powieść Ziemniaki (kor. 감자, Kamja, ang. Potatoes), stanowiącej połączenie koreańskiej "fikcji realistycznej" i dalszy ciąg ideologicznego sporu przeciwko literaturze dydaktycznej, toczonego przez Kim Dong-ina z I Kwang-su[2].

Dzięki zamożnemu ojcu, Kim Dong-in prowadził dość ekstrawaganckie życie aż do 1930, gdy jego sytuacja finansowa uległa znaczącemu pogorszeniu, co doprowadziło go do depresji i uzależnienia od narkotyków. Wtedy także Kim stał się purystą językowym i w kwestii realizmu literackiego. Zaczął jednak pisywać w popularnych periodykach, które niegdyś krytykował. Stworzył także serię powieści historycznych.

W roku 1934 opublikował pierwsze pogłębione studium twórczości pisarza i swojego ideologicznego przeciwnika, I Kwang-su, opublikowane pod tytułem Studium Chunwona. W roku 1935 założył zaś miesięcznik literacki Yadam.

W roku 1939 ubogi i podupadły na zdrowiu Kim wraz z innymi twórcami wybrał się w podróż do Mandżurii, sfinansowaną przez japońską armię imperialną. Fakt ten uchodzi za dowód na kolaborację Kima z japońskimi władzami okupacyjnymi w Korei i stanowi rysę na jego biografii, wielokrotnie podnoszoną przez literaturoznawców zajmujących się jego życiorysem. W 1942 roku Kim Dong-in został jednak aresztowany przez Japończyków pod zarzutem obrazy majestatu cesarza.

W 1946 Kim otwarcie sprzeciwiał się powstaniu Pankoreańskiego Związku Pisarzy, zrzeszającego twórców promujących literaturę proletariacką.

W ostatnich latach przed śmiercią Kim Dong-in napisał kilka istotnych dla całokształtu jego twórczości opowiadań, między innymi Zdrajcę (kor. 반역자, ang. The Traitor), i Człowieka bez Narodu (kor. 망국인기, Manggugingi, ang. The Man Without a Nation, 1947).

By uczcić pamięć pisarza, cztery lata po śmierci Kim Dong-ina koreańskie czasopismo literackie Świat idei (kor. 사상계, Sasanggye) ustanowiło nagrodę jego imienia w celu promowania twórczości utalentowanych literatów z Korei Południowej. Nagroda przyznawana jest do dziś, aktualnie przez literacką redakcję dziennika Chosun Ilbo.

Twórczość literacka[edytuj | edytuj kod]

Niektóre prace przetłumaczone na język angielski

  • Ziemniaki (kor. 감자 Kamja, ang. Potatoes)
  • Kamień (ang. The Rock)

Niektóre prace opublikowane wyłącznie w języku koreańskim

Powieści historyczne:

  • Młodzi ludzie (kor. 젊은 그들 Jeolmeun geudeul, 1930-1931)
  • Wiosna w Pałacu Unhyeong (kor. 운형궁의 봄 Unhyeongungui bom, 1933)
  • Upadek dynastii (kor. 왕부의 낙조 Wangbuui nakjo, 1935)
  • Wielki Książę Suyang (kor. 대수양 Dae Suyang, 1941)

Zbiory prac:

  • Życie (kor. 목숨 Moksum, 1924)
  • Krótkie opowiadania Kim Dong-ina (kor. 김동인 단편집 Kim Dong-in danpyeonjip, 1939)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Chi-mun So, Suh Ji-moon, The Rainy Spell and Other Korean Stories, Wyd. M. E. Sharpe, Nowy Jork 1998, s. 10.
  2. Kim Dong-in, World of Naturalism, w: "Korea Journal", tom 10, nr 6, czerwiec 1970, ss. 31-33) (ang.)