Kiściec srebrzysty
Lophura nycthemera[1] | |||||
(Linnaeus, 1758) | |||||
![]() Samiec | |||||
![]() Samica | |||||
Systematyka | |||||
Domena | |||||
---|---|---|---|---|---|
Królestwo | |||||
Typ | |||||
Podtyp | |||||
Gromada | |||||
Podgromada | |||||
Infragromada | |||||
Rząd | |||||
Rodzina | |||||
Podrodzina | |||||
Plemię | |||||
Rodzaj | |||||
Gatunek |
kiściec srebrzysty | ||||
| |||||
| |||||
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[4] | |||||
![]() |
Kiściec srebrzysty[5], bażant srebrzysty[6] (Lophura nycthemera) – gatunek dużego ptaka z rodziny kurowatych (Phasianidae). Zamieszkuje góry Mjanmy, Tajlandię, Wietnam, Laos, południowe Chiny i wyspę Hajnan. Ptak hodowlany.
Komisja Faunistyczna Sekcji Ornitologicznej Polskiego Towarzystwa Zoologicznego wymienia go na liście gatunków stwierdzonych w Polsce, lecz nie zaliczonych do awifauny krajowej (kategoria E w klasyfikacji AERC – pojaw nienaturalny)[7].
Systematyka
[edytuj | edytuj kod]Wyróżniono kilkanaście podgatunków L. nycthemera[2][8]:
- L. nycthemera omeiensis – środkowy i południowy Syczuan.
- L. nycthemera rongjiangensis – południowo-wschodnie Kuejczou.
- L. nycthemera nycthemera – Kuangsi i Guangdong, północno-wschodni Wietnam.
- L. nycthemera fokiensis – północno-zachodni Fujian.
- L. nycthemera whiteheadi – Hajnan.
- L. nycthemera occidentalis – północno-zachodni Junnan, północno-wschodnia Mjanma.
- L. nycthemera rufipes – południowo-zachodni Junnan, północno-środkowa Mjanma.
- L. nycthemera jonesi – wschodnia Mjanma do południowych Chin i północnej Tajlandii.
- L. nycthemera ripponi – wschodnio-środkowa Mjanma.
- L. nycthemera beaulieui – południowo-zachodni Junnan, północny Laos, północno-zachodni Wietnam.
- L. nycthemera berliozi – północno-środkowy Wietnam.
- L. nycthemera beli – zachodnio-środkowy Wietnam.
- L. nycthemera annamensis – południowo-środkowy Wietnam.
- L. nycthemera lewisi – południowo-zachodnia Kambodża, południowo-wschodnia Tajlandia.
- L. nycthemera engelbachi – południowy Laos.
Morfologia
[edytuj | edytuj kod]- Cechy gatunku
- Występuje wyraźny dymorfizm płciowy. Samiec jest biały, w czarne prążki i plamki; ogon prążkowany lub całkowicie biały, brzuch i czub są czarne. Samica jest podobna do samicy bażanta – jest w czarno-brązowy deseń, a pióra pokrywowe są czarne i brązowo obrzeżone, co przypomina łuski. Łatwy w hodowli.
- Wymiary
- długość ciała (L. nycthemera nycthemera):
Ekologia
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f5/Lophura_nycthemera_MHNT.jpg/150px-Lophura_nycthemera_MHNT.jpg)
- Biotop
- Obrzeża gęstych lasów i dżungle bambusowe, głównie na wysokości 1500–2000 m n.p.m.
- Lęgi
- Kiśćce srebrzyste hodowane w wolierze w okresie gniazdowania muszą mieć do dyspozycji skrzynkę wypełnioną sianem lub słomą. Gdy mieszkają w ogrodzie, same zatroszczą się o gniazdo. Samice mogą rozmnażać się po roku, samce po dwóch.
- Jaja
- Samica znosi 6–8 jaj, które wysiaduje przez 25 dni[6]. Pisklęta są wodzone przez kurę, czasami samiec jej w tym pomaga.
Status
[edytuj | edytuj kod]IUCN uznaje kiśćca srebrzystego za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern). Liczebność światowej populacji nie została oszacowana, ale ptak ten opisywany jest jako szeroko rozprzestrzeniony i wydaje się pospolity w odpowiednim dla niego środowisku. Liczebność populacji lokalnie spada ze względu na postępujące niszczenie siedlisk i nadmierne polowania[4].
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Lophura nycthemera, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ a b c d McGowan, P.J.K. & Kirwan, G.M.: Silver Pheasant (Lophura nycthemera). [w:] del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. 2019. [dostęp 2019-10-06].
- ↑ a b c d e f g h i j D. Lepage: Silver Pheasant Lophura nycthemera. [w:] Avibase [on-line]. [dostęp 2023-01-24]. (ang.).
- ↑ a b Lophura nycthemera, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
- ↑ Systematyka i nazewnictwo polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Plemię: Phasianini Horsfield, 1821 (wersja: 2020-07-21). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-08-29].
- ↑ a b Przemysław Busse (red.), Zygmunt Czarnecki, Andrzej Dyrcz, Maciej Gromadzki, Roman Hołyński, Alina Kowalska-Dyrcz, Jadwiga Machalska, Stanisław Manikowski, Bogumiła Olech: Ptaki. T. I. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1991, s. 31–32, seria: Mały słownik zoologiczny. ISBN 83-214-0563-0.
- ↑ Aneks. Gatunki ptaków stwierdzone w Polsce do 31.12.2021, lecz nie zaliczone do awifauny krajowej. Komisja Faunistyczna Sekcji Ornitologicznej Polskiego Towarzystwa Zoologicznego. [dostęp 2023-01-24].
- ↑ F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): IOC World Bird List (v12.2). [dostęp 2023-01-24]. (ang.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Zdjęcia i nagrania audiowizualne. [w:] eBird [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. (ang.).