Klemens Bąkowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Klemens Bąkowski
Ilustracja
Fotografia z archiwum IKC-a
Data i miejsce urodzenia 23 listopada 1860
Kraków
Data i miejsce śmierci 22 sierpnia 1938
Kraków
Miejsce spoczynku Cmentarz Rakowicki
Zawód, zajęcie prawnik
historyk
Alma Mater Uniwersytet Jagielloński
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

Klemens Bąkowski (ur. 23 listopada 1860 w Krakowie, zm. 22 sierpnia 1938 tamże) – polski prawnik, znawca historii Krakowa, współzałożyciel Towarzystwa Miłośników Historii i Zabytków Krakowa.

Zdał maturę w Gimnazjum św. Anny w Krakowie. W latach 1879-1883 atudiował prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim uzyskując w 1885 tytuł doktora. Prowadził kancelarie adwokacka w Krzeszowicach i Krakowie, od 1906 był syndykiem Rady Miejskiej w Krakowie. W latach 1877-1913 sekretarz Towarzystwa Miłośników Historii i Zabytków Krakowa od 1916 członek honorowy. Cały swój majątek, m.in. kamienicę Krauzowską przy ul. św. Jana 12, przekazał TMHiZK. Członek Komitetu Obywatelskiego Polskiego Skarbu Wojskowego w sierpniu 1914 roku[1][2]

Odznaczony m.in. Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (1929)[3].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Autor około 50 prac. Pisał także utwory literackie, lecz bez większych sukcesów.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Józef Musiałek, Rok 1914. Przyczynek do dziejów brygady Józefa Piłsudskiego, Kraków 1915, s. 20.
  2. "Encyklopedia Krakowa" wyd. PWN Kraków 2000 s. 51
  3. 27 listopada 1929 „za zasługi w dziedzinie prac historycznych Krakowa” M.P. z 1929 r. nr 278, poz. 644