Kleryk (student)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Kleryk (inaczej alumn[1][2]) – student seminarium duchownego, przygotowujący się do pełnienia posługi duchownego.

Katolicyzm[edytuj]

W Kościele katolickim kleryk studiuje filozofię oraz teologię. Podczas trwania formacji seminaryjnej (niekiedy równoległej do formacji zakonnej) podlega rektorowi seminarium. Status, prawa i obowiązki kleryków reguluje Kodeks prawa kanonicznego, zwłaszcza w kanonach 232–264 oraz 1024–1052.

W czasie formacji kleryk powinien otrzymać posługę liturgiczną lektora i akolity[3].

W zależności od przynależności do rytu albo do zgromadzenia, formacja w seminarium może przebiegać w odmienny sposób, ale z zachowaniem podstawowych zasad zawartych w prawie kanonicznym. W zgromadzeniach zakonnych studia połączone są zazwyczaj z formacją zakonną i dlatego np. w Towarzystwie Jezusowym studia są wydłużone o kilka lat. Natomiast w zgromadzeniach tradycjonalistycznych (np. Bractwo Świętego Piotra) po przyjęciu tonsury kleryk otrzymuje niższe święcenia ostiariatu, lektoratu, egzorcystatu, akolitatu oraz subdiakonatu (święcenia wyższe) zgodnie z zasadami z 1962 r.

Po przyjęciu święceń diakon celibatariusz może nadal być klerykiem i kształcić się aż do przyjęcia święceń prezbiteratu, mimo że jest już duchownym. W zakonach warunkiem dopuszczenia do święceń diakonatu może być uprzednie złożenie ślubów wieczystych.

W Polsce święcenia diakonatu zostają udzielone najczęściej na V roku studiów, natomiast prezbiteratu po VI roku. Klerycy zgodnie z miejscowym zwyczajem mają prawo lub obowiązek noszenia strojów duchownych.

Protestantyzm[edytuj]

W Polsce[edytuj]

Kandydaci do stanu duchownego większości Kościołów (m.in. luteranie, reformowani, metodyści, baptyści, adwentyści, zielonoświątkowcy) studiują teologię w:

Na co dzień klerycy wyznań protestanckich większości polskich kościołów protestanckich, w odróżnieniu od np. kleryków wyznania rzymskokatolickiego, nie noszą wyróżniającego ich stroju (sutanna, koloratka etc).

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Władysław Kopaliński: Kleryk (pol.). Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych. [dostęp 2012-08-28].
  2. Kleryk. Encyklopedia PWN. [dostęp 2012-08-28].
  3. Kan. 1035 KPK.
  4. Wyższa Szkoła Teologiczno-Humanistyczna
  5. Wyższe Baptystyczne Seminarium Teologiczne W Warszawie

Bibliografia[edytuj]