Knut Ahnlund

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Knut Emil Ahnlund (ur. 24 maja 1923 w Sztokholmie, zm. 28 listopada 2012 tamże) – szwedzki historyk literatury, pisarz, członek Akademii Szwedzkiej. Nieaktywny od 2005 roku w następstwie protestu przeciwko werdyktowi Akademii o przyznaniu nagrody Nobla w dziedzinie literatury dla Elfriede Jelinek.[1]

Wybrana bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • 1956 Henrik Pontoppidan : fem huvudlinjer i författarskapet
  • 1963 Vännerna : en berättelse från hem och skola
  • 1964 Den unge Gustav Wied
  • 1978 Isaac Bashevis Singer : hans språk och hans värld
  • 1979 Jordens skönhet : singalesiska minnen och myter
  • 1981 Diktarliv i Norden : litterära essäer
  • 1983 Karl Ragnar Gierow : inträdestal i Svenska akademien
  • 1990 Octavio Paz : hans liv och diktning
  • 1996 Sven Lidman : ett livsdrama
  • 2003 Spansk öppning : essäer om Spaniens och Latinamerikas litteratur

Przypisy[edytuj | edytuj kod]